Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2014 r. sygn. akt II SAB/Wa 450/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. B. na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] maja 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2 zd. 1 powołanego wyżej artykułu).
Sprostowanie orzeczenia może nastąpić z urzędu, jeżeli sąd stwierdzi występujące w nim niedokładności, a także na wniosek każdej ze stron postępowania lub jego uczestników.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność, a złożenie wniosku o sprostowanie nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego.
Istotą sprostowania jest wyeliminowanie błędów, o których mowa w art. 156 § 1 ppsa, a które zawiera orzeczenie - jego sentencja, czy też uzasadnienie, przy czym nie może ono prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia.
W trybie art. 156 § 1 ppsa sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym wszystkie wymienione nieprawidłowości muszą być bezsporne i oczywiste. Jako niedokładności uznać można nieścisłości np. w oznaczeniu stron, dokładnym wymienieniu innych podmiotów występujących w postępowaniu, czy nieprawidłowe podanie imienia strony. Z kolei za błędy pisarskie może być uznane widoczne, niewłaściwe użycie wyrazu, czy też jego niezamierzone opuszczenie. Błędem rachunkowym będzie z kolei niewłaściwe przeprowadzenie działań arytmetycznych. Przez oczywiste omyłki należy rozumieć wszystkie inne sytuacje poza wymienionymi powyżej, które swoim charakterem są do nich zbliżone.
W związku z tym, że w rezultacie sprostowania orzeczenie otrzymuje brzmienie zgodne z wolą sądu w chwili jego wydania, postanowienie o sprostowaniu rozciąga swoje skutki od chwili wydania sprostowanego orzeczenia.
W sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2014 r. sygn. akt II SAB/Wa 450/13 wystąpiła oczywista omyłka polegająca na błędnym wskazaniu imienia i nazwiska protokolanta, albowiem w przedmiotowej sprawie protokolantem, który protokołował na rozprawie jest Elwira Sipak, a nie, jak to omyłkowo wskazano w sentencji wyroku - Aneta Duszyńska.
Wobec oczywistości wskazanej wyżej omyłki, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.