Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 maja 2010 r. C. S. wystąpił do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o zastrzeżenie wykorzystywania jego danych osobowych przez środki masowego przekazu.
Następnie pismem z dnia 1 sierpnia 2012 r. C. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie skargę na bezczynność organu w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 9 maja 2010 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wszczyna postępowanie w sprawie przetwarzania danych osobowych konkretnej osoby fizycznej jedynie na podstawie indywidualnej skargi odpowiadającej wymogom formalnym określonym w art. 63 K.p.a. Pismo C. S. z dnia 9 maja 2010 r. zawierało jedynie wniosek o zastrzeżenie wykorzystywania danych osobowych. W jego treści nie powołano żadnych okoliczności, które pozwalałyby sądzić, że stanowi ono skargę w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Wobec tego organ pozostawił przedmiotowe pismo bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność.
Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako P.p.s.a.) skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku zaś skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, w stosunku do którego brak w postępowaniu administracyjnym organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowany był wystąpić, w myśl art. 37 K.p.a., do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych nadesłanych do skargi oraz z treści samej skargi i odpowiedzi na skargę nie wynika, aby skarżący z takim wezwaniem wystąpił.
Powyższe oznacza, że skarżący nie spełnił warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących w toku postępowania administracyjnego, to uznać należy, że skarga jest niedopuszczalna.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.