Uzasadnienie
M. M. wniósł w dniu 6 lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przeniesienia do rezerwy kadrowej. Skarżący podniósł, że Minister Obrony Narodowej, poprzez brak rozpoznania jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, naruszył zasadę szybkości postępowania (art. 12 § 1 w zw. z art. 35 § 3 Kpa) oraz zasadę zaufania do organów administracji (art. 8 Kpa).
Minister Obrony Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, wyjaśniając, że skarga do sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje m. in. w sprawach przeniesienia do rezerwy kadrowej na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest stwierdzić, czy sprawa ze skargi na bezczynność organu podlega jego kontroli. Należy więc zbadać, czy możliwa jest skarga na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn zm.), ponieważ tylko w tych przypadkach możliwe jest wniesienia skargi na bezczynność organu. Uwzględniać przy tym należy regulacje szczególne, na mocy których kognicja sądów administracyjnych została w ogóle wyłączona.
W związku z tym, badając dopuszczalność skargi M. M. do sądu administracyjnego, należy wziąć pod uwagę treść art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji. Oznacza to, że w sprawach przeniesienia do rezerwy kadrowej ustawodawca wyłączył kognicję sądu administracyjnego, zatem i skarga do sądu administracyjnego na bezczynność w tym zakresie nie przysługuje na mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy, orzekł jak w sentencji.