Uzasadnienie
J. L, dalej jako skarżący, pismem z dnia 22 czerwca 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2018 r. o ponowne rozpoznanie sprawy. Skarga została opatrzona podpisem elektronicznym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 lipca 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia. Jednocześnie Sąd przy piśmie z dnia 2 sierpnia 2018 r. doręczył odpis odpowiedzi na skargę i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
Przesyłka zawierająca wezwanie do podpisania skargi, odpis odpowiedzi na skargę oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona skarżącemu w dniu 7 sierpnia 2018 r. Termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 14 sierpnia 2018 r.
W zakreślonym terminie skarżący uiścił wpis sądowy. Skarżący nie wykonał wezwania w zakresie dotyczącym podpisania skargi i nie podpisał skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a." każde pismo strony powinno zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Stosownie zaś do art. 46 § 2 P.p.s.a. § 2 gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt.
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z treścią art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w Rozdziale I Działu III "Pisma w postępowaniu sądowym" określają wymagania formalne, jakim powinno odpowiadać pismo w postępowaniu sądowym. Wspomniane regulacje, a także zawarte w Rozdziale II tego Działu zatytułowanego "Skarga" (np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3) wskazują, że przez "warunki formalne", o których mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 i art. 57 § 1 tej ustawy. Przedstawione unormowania prowadzą do wniosku, że skarga, aby została rozpoznana przez sąd administracyjny, powinna być kompletna oraz nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 § 1 P.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakiem formalnym, Sąd wzywa stronę skarżącą do jego uzupełnienia.
W odniesieniu do szczególnego rodzaju pisma jakim jest skarga, P.p.s.a. przewiduje odmienny skutek nieuzupełnienia braków formalnych, niż pozostawienie pisma bez rozpoznania. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Wniesienie pisma procesowego do sądu administracyjnego w tym skargi, za pomocą środków komunikacji elektronicznej nie spełnia warunku formalnego pisma procesowego, o którym mowa w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. W orzecznictwie przyjmuje się, że takie pismo, po jego wydrukowaniu, jest dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony poprzez złożenie własnoręcznego podpisu na jego wydruku. W aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma w formie elektronicznej, w tym opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262 ze zm.), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej za pomocą środków komunikacji elektronicznej (v. uchwała NSA z 12 maja 2014 r. sygn. akt I OPS 10/13, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Możliwość wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego została przewidziana w art. 4 pkt 9 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r nr 183 ze zm.), który zgodnie z art. 11 pkt 3 ustawy miał wejść w życie z dniem 15 maja 2018 r. Jednakże art. 11 pkt 3 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw został zmieniony przez art. 2 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o zmianie ustawy o ewidencji ludności, ustawy o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw oraz ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z dnia 10 kwietnia 2018 r.). Na jego podstawie art. 4 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw wchodzi w życie z dniem 31 maja 2019 r.
Powyższe oznacza, że w chwili obecnej ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego.
Skarga z dnia 22 czerwca 2018 r. nie czyni zadość wymaganiom, o których mowa w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Konieczne w tej sytuacji było wezwanie skarżącego do podpisania skargi. Brak skargi nie został usunięty.
Wobec tego, że skarżący nie wykonał wezwania i skargi nie podpisał, stwierdzić należało, że jest ona niedopuszczalna.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł, jak w postanowieniu.