Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 marca 2010 r. o sygn. akt II SAB/Wa 46/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. D. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia [...] października 2009 r. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 24 marca 2010 r. wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz o sposobie i trybie jego wniesienia.
W dniu 25 marca 2010 r. A. D. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem tutejszego Sądu, pisma – zatytułowane "wniosek" i "sprzeciw" – w których zakwestionował prawidłowość ww. postanowienia Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 175 § 1 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2). W myśl zaś art. 178 powołanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż pisma skarżącego z dnia 25 marca 2010 r., wobec ich treści, należy uznać za sporządzoną osobiście przez A. D. skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2010 r.
Skarga kasacyjna od ww. postanowienia Sądu, pomimo tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego, czyli obowiązku jej sporządzenia przez uprawnione osoby, wymienione w art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, została sporządzona przez skarżącego osobiście, co uchybia cytowanej wyżej regulacji, w konsekwencji czyniąc skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. o sygn. akt FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202).
Z tych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.