Uzasadnienie
S. N. (dalej: "skarżący") pismem z dnia 3 kwietnia 2018 r. zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: "Minister") z wnioskiem o zastosowanie wobec niego art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 708, ze zm., dalej: "ustawa zaopatrzeniowa").
Minister decyzją z dnia [...] października 2021 r. nr [...] odmówił wyłączenia stosowania wobec skarżącego art. 15 c, art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej.
S. N. w piśmie z dnia 15 czerwca 2022 r. (złożonym w dniu 15 czerwca 2022 r. – data nadania w urzędzie pocztowym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra w sprawie z wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r. o zastosowanie wobec niego art. 8a ustawy zaopatrzeniowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga S. N. na bezczynność Ministra w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r. o zastosowanie wobec niego art. 8a ustawy zaopatrzeniowej została wniesiona – w dniu 15 czerwca 2022 r., tj. po zakończeniu – w dniu [...] października 2021 r. – postępowania w sprawie ww. wniosku, poprzez wydanie przez Ministra decyzji odmawiającej wyłączenia stosowania wobec skarżącego art. 15 c, art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej.
Mając powyższe na uwadze, należy zauważyć, że w dniu 7 marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę o sygn. akt
II OPS 1/21, zgodnie z którą "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".
Powołana uchwała jest tzw. uchwałą konkretną. Została bowiem podjęta na skutek pytania prawnego przedstawionego składowi siedmiu sędziów w konkretnej sprawie na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej powoływana jako "P.p.s.a."). Moc wiążąca uchwały konkretnej nie odnosi się jednak wyłącznie do sprawy, w której przedstawiono zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia. Posiada ona również tzw. ogólną moc wiążącą, na co jednoznacznie wskazuje treść art. 269 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z nim, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio.
Ogólna moc wiążąca uchwały powoduje zatem, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany tą uchwałą przepis (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2016 r. sygn. akt II OSK 714/15, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2017 r. sygn. akt I OZ 1314/17 – niepublikowane; dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; A. Skoczylas "Działalność uchwałodawcza Naczelnego Sądu Administracyjnego" Warszawa 2004, str. 221 i nast.).
Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2022 r. sygn. akt
II OPS 1/21 wiąże więc także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w przedmiotowej sprawie. Skoro zatem skarga S. N. na bezczynność Ministra w przedmiocie rozpoznania wniosku [...] kwietnia 2018 r. o wyłączenie stosowania przepisów ustawy zaopatrzeniowej została wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu decyzją organu z dnia [...] października 2021 r., to skarga ta podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.