Uzasadnienie
K.K. wnioskiem z dnia [...] czerwca 2016 r., przesłanym pocztą elektroniczną, zwrócił się do Starosty Powiatu S. o udostępnienie, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, następującej informacji: ile wniosków o dostęp do informacji publicznej zostało skierowanych do organu w poszczególnych latach w okresie 2010-2015 oraz w roku 2016 - do chwili udzielania odpowiedzi na niniejszy wniosek. Prosił o udostepnienie informacji e-mailem.
Następnie pełnomocnik K.K. w skardze z dnia [...] lipca 2016 r. (wpływ do organu w dniu [...] lipca 2016 r.) zarzucił Staroście Powiatu S. bezczynność w rozpatrzeniu powyższego wniosku, argumentując, iż do dnia sporządzenia skargi nie otrzymał żadnej odpowiedzi na swój wniosek.
W konkluzji skargi zażądał:
- - nakazania organowi udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej;
- - stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności;
- - przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie odrębnych przepisów;
- - zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, wedle norm przepisanych.
Starosta Powiatu S. w odpowiedzi na skargę (pismo z dnia [...] lipca 2016 r.) uznał, iż w niniejszej sprawie doszło do bezczynności, jednakże żądana informacja została niezwłocznie udostępniona po wpłynięciu skargi. Dlatego w konkluzji odpowiedzi na skargę organ wniósł o odstąpienie od zasądzenia od Starosty S. na rzecz skarżącego sumy pieniężnej wskazanej w skardze.
W załączeniu, organ przedstawił wydruk pisma z dnia [...] lipca 2016 r., wysłanego na adres e-mailowy skarżącego, w którym poinformowano o ilości wniosków o dostęp do informacji publicznej skierowanych do organu we wskazanym we wniosku okresie.
W związku z treścią odpowiedzi na skargę oraz otrzymaniem pisma organu z dnia [...] lipca 2016 r. pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2016 r. zmodyfikował skargę w ten sposób, iż cofnął żądanie o nakazanie organowi udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej oraz o przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej, podtrzymując skargę w pozostałym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga w postaci zmodyfikowanej pismem procesowym z dnia [...] sierpnia 2016 r. jest zasadna.
Przedmiot wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2016 r. mieści się w kategorii informacji publicznej, w rozumieniu art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.) oraz wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego na mocy art. 4 ust. 1 powyższej ustawy do udostępniania posiadanych informacji publicznych.
Rozpatrzenie przedmiotowego wniosku nie zostało przez Starostę Powiatu S. załatwione w terminie zakreślonym w art. 13 ustawy oraz w sposób przewidziany w innych przepisach tej ustawy (np. art. 14, art. 16 i inne). Dlatego, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ pozostawał w bezczynności, co zresztą sam słusznie przyznał w odpowiedzi na skargę.
Powyższe ustalenie, w związku z treścią art. 149 § 1 pkt 3) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do stwierdzenia, iż organ dopuścił się bezczynności (pkt 1 wyroku). Jednakże z uwagi na niewielki czas jaki upłynął od daty wpłynięcia do organu przedmiotowego wniosku do daty udostępnienia żądanej informacji, co nadto nastąpiło niezwłocznie po wpłynięciu do organu skargi, stwierdzonej wyżej bezczynności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie przypisał cech rażącego naruszenia prawa (pkt 1 wyroku).
Ponieważ skarga, co do pozostałych pierwotnych żądań (poza kosztami), została skutecznie cofnięta, wobec faktycznego udostępnienia żądanej informacji publicznej – postępowanie w tym zakresie należało umorzyć, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 2 wyroku).
Ponieważ w dacie wniesienia skargi była ona zasadna i nadto wobec faktycznego udostępnienia żądanej informacji publicznej skarga została w sposób prawidłowy przez pełnomocnika skarżącego zmodyfikowana – skarżącemu na zasadzie art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy się zwrot od organu kosztów postępowania (pkt 3 wyroku).