Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 maja 2018 r. odrzucił wniesioną przez T. R. skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] w przedmiocie złożenia propozycji określającej nowe warunki pełnienia służby.
Skarżący po otrzymaniu powyższego orzeczenia Sądu złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
We wniosku podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i teściową, która jest osobą wymagającą całodobowej opieki ([...]). Wskazał, że obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a na dochód rodziny składa się wynagrodzenie za pracę jego żony w wysokości 2.800 zł oraz emerytura teściowej w kwocie 1.550 zł. - łącznie 4.350 zł miesięcznie.
Oświadczył, że posiada we współwłasności z innymi osobami, w tym również z żoną i teściową, 3 mieszkania, samochód [...], a także 3 działki rekreacyjne, w tym jedną z drewnianym domem. Podniósł, że spłaca kredyt, aktualnie w wysokości 130.000 zł.
Do stałych kosztów utrzymania zaliczył czynsz w wysokości 850 zł, opłaty za energię elektryczną - około 150-180 zł, opłaty za telefony, telewizję oraz ubezpieczenia - 500 zł, koszty leczenia teściowej - około 3.500 zł, spłaty rat kredytu - 750 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć.
Natomiast art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżący od maja 2017 r. jest osobą bezrobotną, obecnie nie ma żadnych dochodów. Posiadany majątek nie przynosi dochodów, spłaca kredyt, nie ma oszczędności. Na dochód rodziny w wysokości 4.350 zł składa się wynagrodzenie żony skarżącego w wysokości 2.800 zł oraz emerytura teściowej w kwocie 1.550 zł. Oznacza to, że średnio na osobę w rodzinie przypada po 1.450 zł miesięcznie.
W konsekwencji należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, w celu wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie postanowienia, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.