Uzasadnienie
W skardze z dnia 19 maja 2014 r. R. L. zaskarżył bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 20 grudnia 2013 r. o wydanie zaświadczenia dotyczącego wysokości jego uposażenia zasadniczego, dodatków o charakterze stałym: za stopień, za wysługę lat, dodatku funkcyjnego oraz 1/12 nagrody rocznej według stanu na dzień 1 października 2012 r. (o stopniu).
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. pełnomocnik organu wyjaśnił ponadto, że w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 20 grudnia 2013 r. została udzielona R. L. odpowiedź pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. Wniosek skarżącego, jako związany z roszczeniem w toczącym się między stronami postępowaniem, został przekazany do Sądu Okręgowego w W. w związku ze złożonym odwołaniem od decyzji z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Oznacza to, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest wniesienie skargi na określone w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a. akty administracyjne. Skargę można wnieść na następujące akty: decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność w tym zakresie.
Zatem w pierwszej kolejności należy ustalić co jest przedmiotem skargi i czy może ona być rozpoznana przez sąd administracyjny.
Zgodnie z twierdzeniem pełnomocnika organu, czego skarżący nie kwestionuje, wniosek skarżącego, jako związany z roszczeniem w toczącym się między stronami postępowaniu sądowym, został przesłany do Sądu Okręgowego w W. do sprawy wszczętej odwołaniem R. L. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych o wysokość podstawy wymiaru emerytury policyjnej.
Z nadesłanego przez pełnomocnika organu odpisu postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] marca 2014 r. sygn. akt [...] wynika, że Sąd wprawdzie odrzucił odwołanie R. L., jednak wyłącznie z powodu niesprecyzowania przez skarżącego pozwu poprzez brak wskazania konkretnej decyzji, od której wniósł odwołanie. Uznać zatem należy, że sąd powszechny nie zanegował swojej właściwości rzeczowej do rozpoznania sprawy z powództwa R. L., a w konsekwencji stwierdzić trzeba, że wniosek skarżącego z dnia 20 grudnia 2013 r. dotyczył sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, stąd też nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
W przypadku wniesienia skargi w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega obligatoryjnemu odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 1 ppsa).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.