Uzasadnienie
K. wnioskiem z [...] września 2012 r., złożonym drogą elektroniczną, zwróciła się do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, o udzielenie informacji w związku z prowadzonym przez Prezesa UKE Testem [...] usługi dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...] w zakresie:
- a) udostępnienia kopii (skanu) pisma T. S.A. do Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...],
- b) odpowiedzi na pytanie, jaka jest proponowana przez T. cena hurtowa za odpowiednik hurtowy usługi dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...],
- c) odpowiedzi na pytanie, jaka jest proponowana przez T. cena detaliczna za usługę dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...],
- d) odpowiedzi na pytanie, jaka jest metodologia Prezesa UKE przeprowadzania przedmiotowego Testu [...] (w tym, jakie są źródła danych),
- e) odpowiedzi na pytanie, jaka jest podstawa prawna przeprowadzenia Testu [...] za usługę dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...],
- f) odpowiedzi na pytanie, jaki jest planowany termin wdrożenia usługi detalicznej dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...],
- g) odpowiedzi na pytanie, jaki jest planowany termin wdrożenia usługi hurtowej będącej odpowiednikiem usługi dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...] przez T.,
- h) odpowiedzi na pytanie, jaki jest termin opublikowania wyniku Testu [...],
- i) odpowiedzi na pytanie, jaki jest termin poinformowania operatorów alternatywnych o ostatecznej cenie hurtowej za usługę stanowiącą hurtowy odpowiednik usługi dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...],
- j) odpowiedzi na pytanie, dlaczego Prezes UKE w przedmiotowej sprawie przeprowadza Test [...], a nie Test [...].
Prezes UKE postanowieniem z [...] września 2012 r. znak: [...] na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zawiadomił wnioskodawcę, że ze względu na skomplikowany charakter sprawy, wniosek zostanie rozpatrzony do dnia [...] listopada 2012 r.
W odpowiedzi K. zwróciła uwagę, że Prezes UKE niezgodnie z prawem przedłużył termin na załatwienie sprawy, gdyż termin dwumiesięczny winien być liczony od dnia złożenia wniosku.
Następnie Prezes UKE w dniu [...] listopada 2012 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego uwierzytelnienie zgodnie z art. 63 § 3 a pkt 1 k.p.a. lub złożenie w formie pisemnej zgodnie z art. 63 § 3 k.p.a., w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego pisma.
Natomiast przy piśmie z [...] listopada 2012 r. znak: [...] przekazał wszystkie niezastrzeżone informacje znajdujące się w posiadaniu Prezesa UKE obejmujące punkty d – j wniosku. Jednocześnie poinformował, że informacje żądane w punktach a, b i c wniosku zostały zastrzeżone przez T. z uwagi na to, że stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503 ze zm.). W związku z tym we wskazanym zakresie istnieje konieczność przeprowadzenia postępowania na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
K. w piśmie z [...] listopada 2012 r. zwróciła uwagę na bezzasadność wezwania z [...] listopada 2012 r., a w załączeniu przedłożyła podpisany wniosek o udzielenie informacji publicznej.
Następnie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] listopada 2012 r. wniosła o zobowiązanie Prezesa UKE do rozstrzygnięcia wniosku z dnia [...] września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 7 dni od dnia otrzymania orzeczenia w niniejszej sprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu [...] podniosła w szczególności, że Prezes UKE nie udostępnił informacji publicznej w pełnym zakresie jej wniosku, a także nie wydał decyzji odmownej w zakresie żądania określonego w pkt a, b, c i d, w terminie określonym w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Udostępnienie informacji niepełnej należy zakwalifikować jako niedzielenie żądanej informacji, tj. brak realizacji obowiązku nałożonego w art. 10 ww. ustawy.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że skarżąca mylnie rozumie pojęcie "bezczynność organu", które zgodnie z orzecznictwem oznacza brak działania (z powodu urzędniczej inercji lub błędnego przekonania o braku konieczności jego podjęcia), bądź też milczenie organu wobec wniosku strony o udzielenie informacji publicznej. Tymczasem Prezes UKE podjął szereg czynności zmierzających do zgodnego z prawem rozpatrzenia wniosku, który ostatecznie rozpatrzył w takim zakresie, w jakim było to możliwe w przewidzianym art. 13 ust. 2 ustawy zakresie.
Ponadto w dniu [...] grudnia 2012 r. wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji określonych w pkt a, b i c wniosku z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa T. K. pismem z [...] stycznia odniosła się do odpowiedzi na skargę, zaś w piśmie z [...] lutego 2013 r. uzupełniła swoją argumentację.
Natomiast na rozprawie jej pełnomocnik oświadczył, że cofa w całości żądanie zobowiązania organu do załatwienia sprawy, gdyż został rozpoznany wniosek K. z [...] września 2012 r. w zakresie wszystkich punktów. Podtrzymał zaś żądanie w zakresie stwierdzenia bezczynności z rażącym naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Oświadczenie pełnomocnika K. złożone na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 r., że cofa żądanie zobowiązania organu do załatwienia sprawy wobec rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej w całości, oznacza bezspornie cofnięcie skargi w tym zakresie. Zatem w pełni uzasadnione jest, w ocenie Sądu, umorzenie postępowania sądowego w tej części.
Natomiast niezasadne jest, zdaniem składu orzekającego, żądanie stwierdzenia, że bezczynność, która w istocie w dacie wniesienia skargi istniała, a ustała w terminie późniejszym, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Jak wskazuje się w orzecznictwie: "rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań możemy powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Nie wystarczy samo językowe wyjaśnienie tego pojęcia, gdyż musi zostać ono osadzone w kontekście okoliczności sprawy, w której do naruszenia prawa doszło" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, Lex nr 1218894).
W ocenie Sądu, orzekanie w przedmiocie stwierdzenia wystąpienia bezczynności, czy też przewlekłości postępowania, z rażącym naruszeniem prawa, winno być stosowane z rozwagą i tylko w sytuacjach wyjątkowych. Może to mieć miejsce wtedy, kiedy z całokształtu sprawy w sposób wyraźny i oczywisty wynika lekceważenie przez organ administracji publicznej powszechnie obowiązujących przepisów prawa.
Ze słownika języka polskiego (Warszawa 1993, t. III, str.
- 24) wynika też, że "rażący" to taki, który daje się łatwo stwierdzić, wyraźny, oczywisty, niewątpliwy, bezsporny, bardzo duży.
W niniejszej sprawie bezczynność Prezesa UKE nie miała, zdaniem Sądu, postaci kwalifikowanej, tj. z rażącym naruszeniem prawa. Nie można bowiem zarzucić organowi lekceważącego podejścia do wniosku skarżącej, czy też przekroczenia ustawowych terminów załatwienia sprawy w bardzo dużym, czy też znacznym wymiarze. Należy zauważyć, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej zawierał szereg żądań, które należało przeanalizować pod kątem m.in. ochrony tajemnicy przedsiębiorcy oraz ochrony innych danych. Ponadto organ informował wnioskodawcę, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, rozpatrzenie wniosku nastąpi w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.). Brak tu oczywistości pozostawania organu w bezczynności w postaci kwalifikowanej.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 wyroku.
O umorzeniu postępowania w pozostałej części orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, a o kosztach w oparciu o jej przepis art. 201 § 1 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).