Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2011 r. J. S. oraz J. S., reprezentowani przez pełnomocnika r. pr. M. S., wystąpili do Dyrektora Muzeum [...] w W., w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o udostępnienie informacji publicznej w postaci decyzji Centralnego Zarządu Muzeów z dnia [...] września 1953 r. dotyczącej przekazania dzieł W. S. na własność Muzeum [...], na którą to decyzję powołało się Muzeum [...] w swoim piśmie z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...].
Pismem z dnia 08 grudnia 2011 r. J. S., reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. M. S., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Muzeum [...] w W. w przedmiocie rozpatrzenia przedmiotowego wniosku z dnia [...] marca 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie organu do rozpatrzenia ww. wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia akt organowi; stwierdzenie, że bezczynność Dyrektora Muzeum miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; orzeczenie o wymierzeniu Dyrektorowi Muzeum grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.); rozpoznanie przedmiotowej sprawy w trybie uproszczonym; przyznanie skarżącemu należnych kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia radcy prawnego.
W odpowiedzi na przedmiotową skargę pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania, informując, że w dniu [...] grudnia 2011 r. wydał pełnomocnikowi skarżącego i J. S. kopię decyzji z 1953 r., zgodnie z wnioskiem z dnia [...] marca 2011 r.
Pismem z dnia 13 stycznia 2012 r. strona skarżąca cofnęła skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie, z uwagi na udostępnienie jej żądanej informacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, że skarżący cofając skargę rezygnuje z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego.
W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do § 2 powołanego artykułu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.
O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
- - ---------------------- 3