Uzasadnienie
H. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie świadczenia specjalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga H. D. jest niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność, w myśl art. 37 § 1 kpa, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Skoro zatem niniejsza sprawa dotyczy bezczynności Prezesa Rady Ministrów w sprawie rozpoznania wniosku, to skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu zobowiązany był wnieść do tego organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący wezwania takiego nie złożył.
Ponadto, Sąd w celu wyjaśnienia powyższej kwestii, wezwał organ do udzielenia informacji, czy skarżący dochował wymogu z art. 52 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z 37 § 1 kpa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik organu potwierdził, że skarżący takiego wezwania nie złożył.
Należy zatem uznać, że skarżący skargę do sądu administracyjnego wniósł przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, co czyni ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.