Uzasadnienie
W skardze z dnia 7 września 2005 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1967/05, R. S. zawarł zarzuty dotyczące bezczynności Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 stycznia 2006 r. wyłączono z akt II SA/Wa 1967/05 skargę R. S. w części dotyczącej bezczynności Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Skarga na bezczynność Szefa Sztabu Generalnego stała się przedmiotem niniejszej sprawy.
Rozpoznając skargę na bezczynność Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Szef Sztabu Generalnego rozkazem personalnym z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] zwolnił R. S. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł go do rezerwy Szefa Sztabu Generalnego WP.
Od powyższego rozkazu R. S. wniósł odwołanie do Ministra Obrony Narodowej, który decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. (k-14) nr [...] uchylił w całości zaskarżony rozkaz Szefa Sztabu Generalnego nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. (k-11).
W skardze z dnia 27 lipca 2005 r. skierowanej do Ministra Obrony Narodowej (k-22) (zażaleniu na bezczynność) R. S. podniósł, iż nie została wdrożona w życie decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] uchylająca rozkaz Szefa Sztabu Generalnego z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] oraz że nie zostało rozpoznane jego dowołanie od rozkazu z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia go ze służby.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] Szef Sztabu Generalnego (k-24), na podstawie art. 105 § 1 kpa, umorzył postępowanie w I instancji w przedmiocie przeniesienia R. S. do rezerwy kadrowej, zaś Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] uchylił rozkaz Szefa Sztabu Generalnego z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia R. S. z zawodowej służby wojskowej.
Powyższa decyzja została zaskarżona przez R. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 10 lipca 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1967/05 skargę oddalił.
Wobec powyższego stwierdzić jednoznacznie należy, iż Szef Sztabu Generalnego nie pozostaje wobec R. S. w bezczynności, albowiem wydał w dniu [...] sierpnia 2005 r. decyzję nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania, w zakresie zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy Szefa Sztabu Generalnego (decyzja nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r.).
Nie można też było uznać, że Szef Sztabu Generalnego pozostaje w bezczynności w przedmiocie decyzji z dnia [...]czerwca 2005 r. nr [...], albowiem była ona przedmiotem odwołania do Ministra Obrony Narodowej, a następnie przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 10 lipca 2006 r. w sprawie II SA/Wa 1967/05 skargę R. S. oddalił.
Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, iż oczekiwany przez skarżącego akt został wydany. Niezależnie od czasu trwania zwłoki w załatwieniu sprawy, rozstrzygnięcie sprawy przez Szefa Sztabu Generalnego spowodowało, iż ustała bezczynność organu. Analogiczny pogląd zawarty został w tezie i uzasadnieniu wyroku NSA z 15 kwietnia 2000 r. sygn. akt IV SAB 143/99 lex nr 54746.
Skoro więc Szef Sztabu Generalnego w bezczynności nie pozostaje, albowiem wydał w sprawie stosowną decyzję, skargę na bezczynność tego organu należało oddalić – art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).