Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. A. S. zwrócił się o podanie numerów telefonów służbowych tj. stacjonarnego i komórkowego Ministra Sprawiedliwości i Prokura Generalnego, ponieważ nie może się skomunikować z ww. urzędnikami.
W piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. Biuro Ministra Sprawiedliwości poinformowało A. S., iż z Ministrem Sprawiedliwości można się skontaktować za pośrednictwem Ministerstwa Sprawiedliwości które zapewnia obsługę Ministra.
Dane teleadresowe wszystkich departamentów i biur Ministerstwa Sprawiedliwości zostały wskazane w Biuletynie Informacji Publicznej pod adresem www.bip.ms.gov.pl (zakładka "Ministerstwo" – "Struktura organizacyjna". W piśmie przedstawiono również sposób wniesienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz skargi na funkcjonowanie sądów powszechnych, bądź innych jednostek nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości. Wskazano ponadto, że informacje o stanie załatwianych spraw dotyczących udostępnienia informacji publicznej można uzyskać pod numerem telefonu (22) 52 12 628. Skargi i wnioski można składać: osobiście w Biurze Podawczym Ministerstwa Sprawiedliwości, za pośrednictwem poczty na adres: Ministerstwo Sprawiedliwości Biuro Skarg i Wniosków Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa; Pocztą elektroniczną na adres: skargi @ms.gov.pl, za pośrednictwem fax na numer (22) 23 90 655. Skargi i wnioski można również wnosić telefonicznie u pracownika dyżurnego Wydziału Skarg i Wniosków Biura Ministra tel. (22) 2390 873 od poniedziałku do piątku 10:00-14:00.
Informacje o stanie załatwianych spraw dotyczących skarg i wniosków można uzyskać pod numerami telefonów (22) 23 90 657; (22) 23 90 423; (22) 23 90 656; (22) 23 90 654. Podkreślono, że telefon z którego korzysta Minister Sprawiedliwości jest przeznaczony przede wszystkim do kontaktów z Prezesem Rady Ministrów, szefami pozostałych resortów a także przedstawicielami innych instytucji państwowych. Ze względów bezpieczeństwa numer ten nie może być udostępniany osobom postronnym.
Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. A. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w której wniósł o zobowiązanie Ministra Sprawiedliwości o podanie numerów telefonów służbowych stacjonarnego i komórkowego pod którym "organ jest osiągalny i telefony odbiera".
W uzasadnieniu skargi powołał się na przepisy Konstytucji RP i ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślił, że numery telefonów o których udostępnienie wnosi powinny być mu udostępnione. Podał, że Minister Sprawiedliwości ukrywa te numery telefonu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podał, że przedstawił skarżącemu odpowiedź, w której poinformował w jaki sposób odbywa się kontakt obywateli z Ministrem Sprawiedliwości. Podkreślono również, że Minister Sprawiedliwości posiada wykwalifikowany aparat urzędniczy, który realizuje obowiązki w imieniu Ministra.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.) obejmuje również bezczynność organów.
Skarga A. S. oceniana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie.
Orzecznictwo sądów administracyjnych uszczegółowiło tę definicję wskazując, iż informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swych kompetencji. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą) nawet gdy nie pochodzą wprost od niego.
Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej (art. 13 ust. 1 powołanej ustawy). Obowiązek zaś wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot, jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 16 ust. 1 powołanej ustawy). Jednocześnie należy zauważyć, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, co nie pozwala zainteresowanemu zapoznać się z jej treścią inaczej niż wskutek złożenia wniosku do odpowiedniego organu o udzielenie informacji.
Z bezczynnością organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej będziemy mieli do czynienia, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje, bądź nie podejmuje decyzji o odmowie jej udostępnienia.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Minister Sprawiedliwości jest organem władzy publicznej obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Z Ministrem Sprawiedliwości można się skontaktować za pośrednictwem Ministerstwa Sprawiedliwości które zapewnia obsługę Ministra. Trudno wymagać żeby odpowiedzi udzielał osobiście Minister Sprawiedliwości. W sprawie niniejszej sporne jest czy żądane przez skarżącego numery telefonów służbowych Ministra Sprawiedliwości mają charakter informacji publicznej czy też nie.
W ocenie Sądu rację ma organ wskazując, że numery telefonów służbowych Ministra Sprawiedliwości nie mają charakteru informacji publicznej. Numery te są jedynie narzędziem w wykonywaniu obowiązków nałożonych na Ministra Sprawiedliwości, służą zatem do komunikowania się z innymi organami w Polsce i za granicą w każdym – wybranym lub wymuszonym okolicznościami czasie. Podanie do publicznej wiadomości takiego numeru telefonu mogłoby doprowadzić do szeregu negatywnych skutków łącznie z zablokowaniem.
Ponadto należy wskazać, że żądanie skarżącego nie sprowadza się w istocie do uzyskania dostępu do numeru telefonu jako zbioru cyfr, ale dostępu do kontaktu z określoną osobą – Ministrem Sprawiedliwości. Tymczasem jak słusznie wskazuje organ, dostęp ten z uwagi na charakter urzędu, a przede wszystkim rozliczne obowiązki państwowe, nie jest faktycznie możliwy – ani czasowo, ani logistycznie.
Zadania związane z udostępnianiem obywatelom kontaktu we wszystkich sprawach mieszczących się w zakresie działania Ministra Sprawiedliwości sprawuje Ministerstwo Sprawiedliwości. Ministerstwo Sprawiedliwości udostępnia też informacje publiczne związane z działalnością Ministra Sprawiedliwości w sposób przewidziany w art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej tj. w BIP oraz na wniosek zainteresowanej osoby. W tym celu prowadzona jest strona internetowa. Osoby zainteresowane kontaktem telefonicznym przez Wydział Skarg i Wniosków Biura Ministra. Numery telefonów znajdują się pod adresem www.bip.ms.gov.pl.
Żądanie udostępnienia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej numerów telefonu Ministra Sprawiedliwości, nie mogło zostać przez organ uwzględnione, gdyż numery te nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu cytowanej ustawy.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Minister Sprawiedliwości nie pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku A. S. o udostępnienie żądanej informacji. Skoro bowiem żądane numery nie są informacją publiczną to organ nie miał obowiązku ani dokonania czynności materialno-technicznej ani też obowiązku wydania decyzji administracyjnej. Z orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika natomiast, że w takiej sytuacji organ powinien poinformować wnioskodawcę zwykłym pismem sporządzonym z zachowaniem przewidzianych w ustawie terminów, co też organ uczynił.
Wobec powyższego należy uznać, że sprawa została prawidłowo załatwiona i brak jest bezczynności w sposobie jej załatwienia. Tym bardziej nie można przypisać organowi w jego działaniu cech rażącego naruszenia prawa.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.