Uzasadnienie
P. M. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 16 grudnia 2014 r. o wydanie należności mundurowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga P. M. jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych pkt 1-4a.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności lub wydania określonego aktu, nie podejmuje jej lub takiego aktu nie wydaje w terminie, określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne, o czym przesądza treść powołanego wyżej przepisu, rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W rozpoznawanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej w sprawie rozpoznania wniosku o wydanie mu należnych przedmiotów umundurowania.
W ocenie Sądu zgodzić się należy z organem, że bezczynność organu polegająca na niewydaniu decyzji administracyjnej zachodzi wówczas, gdy organ jest zobowiązany przepisem prawa materialnego powszechnie obowiązującego do załatwienia sprawy w takiej właśnie formie prawnej, a tego nie uczyni w trybie i terminach wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zatem, do wydania decyzji administracyjnej konieczne jest istnienie ku temu tak określonej podstawy prawnej, która w przedmiotowej sprawie nie występuje. Z przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 października 2014 r. w sprawie umundurowania i wyekwipowania żołnierzy zawodowych i żołnierzy pełniących służbę kandydacką (Dz. U. poz. 1615), nie wynika bowiem, by organ był obowiązany do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie wydania bądź odmowy wydania należnych przedmiotów umundurowania. W związku z tym, w ocenie Sądu, nie może być wydane żadne rozstrzygnięcie wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że skoro możliwość zaskarżenia bezczynności organów administracji jest ograniczona zakresem przedmiotowym zawartym w art. 3 § 2 pkt 1-4a cytowanej ustawy, to zaskarżenie bezczynności Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 16 grudnia 2014 r. o wydanie należności mundurowych jest niedopuszczalne. Stosownie bowiem do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy, który Sąd już wskazał, skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ wydaje rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.