Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] listopada 2023 r. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...], reprezentowane przez adwokata B. T., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zarządu [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej. Do skargi załączono pełnomocnictwo z dnia [...] maja 2022 r. podpisane przez dwóch członków zarządu stowarzyszenia.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2024 r., w piśmie z dnia 16 lutego 2024 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania stowarzyszenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 26 lutego 2024 r.
W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik stowarzyszenia przy piśmie nadanym w dniu 4 marca 2024 r. (a więc w wyznaczonym terminie) nadesłał informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Stowarzyszeń Krajowego Rejestru Sądowego według stanu na dzień 29 lutego 2024 r.
W związku z powyższym Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego stowarzyszenia do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. odpisu z KRS aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa lub pełnego odpisu z KRS.
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego stowarzyszenia w dniu 28 maja 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy), a zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 4 czerwca 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia wezwanie to nie zostało wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 29 w związku z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; powoływanej dalej jako p.p.s.a.), osoby prawne mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Natomiast art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 tego przepisu. Z kolei w myśl art. 49 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci wykazania osób uprawnionych do reprezentacji stowarzyszenia na dzień udzielenia pełnomocnictwa (tj. dzień [...] maja 2022 r.) poprzez nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa lub odpisu pełnego z KRS upłynął bezskutecznie w dniu 4 czerwca 2024 r.
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 lipca 2023 r., sygn. akt I FZ 200/23, jeżeli pełnomocnictwa udziela strona będąca osobą prawną należy przy tym wykazać, że osoby, które udzieliły pełnomocnictwa, były umocowane do działania w imieniu osoby prawnej na dzień udzielenia pełnomocnictwa. Dokumentem potwierdzającym takie umocowanie jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Nieprzedstawienie tego dokumentu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższego stanowiska nie zmienia okoliczność, iż zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację.
Obowiązek wykazania umocowania spoczywa bowiem na stronie skarżącej, a rolą sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (zob. także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 czerwca 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 191/20 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Opisana wyżej sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. W konsekwencji nieusunięcia przez pełnomocnika skarżącego braków formalnych skargi poprzez przedłożenie odpisu z Rejestru Stowarzyszeń Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa lub odpisu pełnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak punkcie pierwszym sentencji.
O zwrocie skarżącemu wpisu sądowego w punkcie drugim sentencji orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.