Uzasadnienie
Z. J., emerytowany funkcjonariusz byłej Służby Bezpieczeństwa, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie przywrócenia skarżącego do dalszej służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz zaliczenia do służby okresu pozostawania poza służbą od dnia zwolnienia, tj. 31 lipca 1990 r. do chwili obecnej. Ponadto Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nie rozpoznał jego żądania wypłacenia dodatku wyrównawczego zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.), a także w przedmiocie wypłacenia różnicy pomiędzy waloryzowaną podstawą wymiaru jego emerytury, a faktycznie otrzymywaną.
W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego podniósł, że zarzut bezczynności jest niezasadny, bowiem wydał on decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. w przedmiocie objętym opisanymi wyżej żądaniami zgłoszonymi przez Z. J. – decyzja nr [...] oraz decyzja nr [...]. Na tej podstawie organ ten wnosił o oddalenie niniejszej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej.
Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Rozpatrując skargę Z. J. pod tym kątem, Sąd uznał, że jego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.
Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.
Sąd ustalił, że Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], odmówił przywrócenia Z. J. do służby na równorzędnym stanowisku i stopniu oraz zaliczenia czasu jego pobytu poza służbą, tj. od 31 lipca 1990 r., do okresu służby, a następnie, ponownie rozpatrując sprawę w trybie art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy swoje stanowisko decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...].
Ponadto Szef ABW decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] odmówił także Z. J. wypłacenia dodatku wyrównawczego, o którym mowa w art. 151 powołanej ustawy o Policji, a także wypłacenia różnicy pomiędzy waloryzowaną podstawą wymiaru emerytury, a emeryturą faktycznie otrzymaną. Ponownie rozpatrując tę sprawę w trybie art. 127 § 3 kpa, utrzymał w mocy swoje stanowisko - decyzją z dnia [...] maja 2006 r. nr [...].
Jeżeli więc w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w niniejszej sprawie ze skargi na bezczynność, Szef ABW wydał decyzję, nawet z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić tej skargi, stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W takiej sytuacji istnieją przesłanki do umorzenia postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy o ppsa.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji.