Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r. stwierdził swoją niewłaściwość w sprawie ze skargi A. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt I OPP 49/17 na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 129/17.
A. P., wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, a w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia należnego wpisu od zażalenia, złożyła formularz PPF, w którym wskazała, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie i dołączyła kserokopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] października 2017 r. Powyższy wniosek uzupełniła pismem z dnia 22 marca 2018 r., do którego dołączyła m.in. kserokopię decyzji Wydziałowej Komisji Stypendialnej Wydziału [...] z dnia [...] listopada 2017 r., o przyznaniu w okresie od dnia [...] października 2017 r. do dnia [...] września 2018 r. stypendium specjalnego.
Podała, że jest osobą niepełnosprawną, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jej jedynym źródłem utrzymania jest stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych w kwocie 400 zł miesięcznie. Oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych kserokopii dokumentów, skarżąca jest osobą niepełnosprawną, obecnie otrzymuje stypendium socjalne w wysokości 400 zł, które stanowi jej jedyny dochód, nie posiada majątku ani oszczędności. W konsekwencji należy uznać, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.