Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 11 grudnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 573/20

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zarzucając organowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429), zwanej dalej u.d.i.p. skarżący wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 5.000 zł oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu [...] czerwca 2020 r. złożył do Wójta Gminy [...] wniosek z dnia [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej nieprzetworzonej. Wniósł o udzielnie odpowiedzi na poniższe pytania oraz przedłożenie kopii dokumentów znajdujących się w posiadaniu Gminy [...]: 1. Czy gmina [...] otrzymała dofinansowanie dotację (niezależnie od formy prawnej) na budowę żłobka? 2. W jakiej wysokości gmina otrzymała dofinansowanie i z jakich źródeł wraz z wysokością kwot ewentualnego dofinansowania? 3. Kopie dokumentu urzędowego przyznającego lub przekazującego dotację, niezależnie od jego nazwy i formy np. decyzja, uchwał właściwego organu, umowy, porozumienia lub innego urzędowego dokumentu niezależnie od jego nazwy.

1. 4. Kopie wyciągu z rachunku bankowego otrzymanych dotacji.
2. 5. Kopie faktur zapłaty za wszystkie prace wykonane przy budowie i wyposażeniu żłobka.
3. 6. Dokumentu przekazującego żłobek do administrowania ZOG.
4. 7. Kopie dokumentu potwierdzającego przekazanie środka trwałego na majątek gminy (PT) do inwentarza.
5. 8. Aktu notarialnego zakupu działki pod żłobek z kwotami, które Gmina poniosła na zakup działki.
6. 9. Przekazanie dokumentacji wraz z protokołem z prac komisji powołanej do nabycia nieruchomości pod budowę żłobka.
7. 10. Czy Wójt Gminy [...] prowadził spor z wykonawcami i podwykonawcami inwestycji? 11. Jeśli tak to w jakiej formie? Np. postępowanie sądowe, mediacje, ugoda ? 12. Czy i w jaki sposób spór został zakończony? Kopii dokumentu kończącego spor niezależnie od nazwy tego dokumentu (np. wyrok, postanowienie, ugoda, porozumienie).
8. 13. Kopii umowy z generalnym wykonawcą oraz zaakceptowane przez zamawiającego kopie umów z podwykonawcami.
9. 14. Czy wykonawca lub którykolwiek z podwykonawców pozostaje w jakimkolwiek stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa z kierownikiem zamawiającego? Jeśli trak? To w jakim? 15. Ile dzieci uczęszcza do żłobka? 16. Jakie koszty całkowite utrzymania żłobka poniosła gmina na dzień 31 maja 2020 od początku funkcjonowania? 17. Kopii decyzji właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie żłobka.
10. 18. Podanie liczby osób zatrudnionych na dzień 31 maja 2020 r. w żłobku.
11. 19. Podanie wysokości wynagrodzenia brutto na poszczególnych stanowiskach w żłobku.

Skarżący wskazał, że po zapoznaniu się z treścią wniosku organ stwierdził, że udostępnienie informacji publicznej w żądanym zakresie spowoduje poniesienie dodatkowych kosztów. Podał, że organ, na podstawie art. 15 ust. 2 u.d.i.p. pismem z dnia [...].07.2020 r. ustalił koszt związany z udostępnieniem żądanej informacji publicznej na kwotę 4.860,00 zł i wezwał do jej wniesienia nie wskazując terminu, w którym należy wnieść opłatę na podany rachunek bankowy Urzędu Gminy. Skarżący wskazał, że nie został pouczony o możliwości, sposobie i terminie wniesienia odwołania od pisma ustalającego wysokość opłaty. Podniósł, że do chwili wniesienia skargi nie otrzymał żądanych informacji.

Skarżący wskazał, że w dniu 9.07.2020 r. złożył do organu pismo, w którym zakwestionował opłatę. Podniósł, że żądany zakres informacji stanowił informację prostą a nie przetworzoną. Skarżący wskazał, że następnie otrzymał pismo organu z [...].07.2020 r., w którym został poinformowany o konieczności zajęcia jednoznacznego stanowiska w sprawie. Podniósł, że w odpowiedzi na pismo z dnia [...].07.2020 r. wyjaśnił organowi, że wnioskował o udzielenie informacji prostej, a nie przetworzonej. Skarżący podał, że w piśmie tym wskazał, że jeśli jest to dla urzędu łatwiejsze zaakceptuje każdą formę udostępnienia np. w formie kserokopii papierowych jak i w formie elektronicznej. Podał, że wskazał alternatywną możliwość udostępnienia informacji publicznej - wykonanie zdjęć przedłożonych dokumentów nie skutkowałoby powstaniem kosztów.

Skarżący podał, że w piśmie z dnia 27.07.2020 r. skierowanym do organu oświadczył, że podtrzymuje wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie dokonuje modyfikacji wniosku, wnosi o udostępnienie informacji prostej a nie przetworzonej.

W uzasadnieniu skargi skarżący powołując się na orzeczenia sądowoadministracyjne wskazał, że organ nie może uzależniać udostępnienia informacji publicznej od uiszczenia opłaty. W końcowej części uzasadnienia skargi skarżący podał, że pomimo upływu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. terminu, zobowiązującego organ do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku Wójt Gminy [...] nie udzielił wnioskowanej informacji. Skarżący nie otrzymał również żadnej informacji od organu, która wskazywałaby na powody opóźnienia oraz termin, w jakim nastąpi udostępnienie wnioskowanej informacji. Zdaniem skarżącego skoro organ nie podjął żadnych działań w przedmiocie rozpoznania wniosku, tj. nie została udostępniona wnioskowana informacja, jak również nie wydano decyzji odmownej w zakresie udostępnienia takiej informacji, organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z rażącym naruszeniem wskazanych wyżej przepisów u.d.i.p.

Wójt Gminy [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie i zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu organ wskazał m.in., że w postępowaniu zaistniała konieczność poniesienia kosztów udostępnienia informacji, które stanowią wydatki ponadstandardowe Urzędu Gminy w [...]. Wniosek dotyczył obszernej dokumentacji, z rożnych referatów i jednostek gminnych. Wnioskodawca został powiadomiony powiadomieniem nr [...] z dnia [...].07.2020 r. o wysokości opłaty za przekształcenie informacji publicznej. W odpowiedzi wnioskodawca pismem z dnia [...].07.2020 r. stwierdził, że w jego ocenie żądany zakres informacji nie stanowi informacji przetworzonej. Zakwestionował także wysokość opłaty i stwierdził, że według niego wystarczy (cytat),,góra 2 godziny pracy pracownika’' na jej udzielenie. Mając powyższe na uwadze, odpowiadając na pismo wnioskodawcy z dnia [...].07.2020 r. Urząd pismem nr [...] z dnia [...].07.2020 r. zwrócił się do wnioskodawcy o zajęcie jednoznacznego stanowiska w sprawie w następujących kwestiach: 1. Czy wnioskodawca podtrzymuje złożony wniosek i Urząd ma go wykonać, a następnie pobrać należną opłatę wskazaną powiadomieniem z dn. [...].07.2020 r.? 2. Czy wnioskodawca modyfikuje złożony wniosek (zmiana zakresu)? Jeśli tak to poproszono wnioskodawcę o sprecyzowanie dokumentów i informacji przetworzonych, których wniosek dotyczy, a z jakich wnioskodawca rezygnuje.

1. 3. Czy pismo z dn. [...].07.2020 r. należy traktować jako wycofanie wniosku w związku z naliczoną opłatą, którą wnioskodawca kwestionował? W odpowiedzi na pismo wnioskodawca pismem z dnia [...].07.2020 r. (data wpływu do tut. Urzędu [...].07.2020 r.) podtrzymał swoje stanowisko z pisma z dnia [...].07.2020 r. stwierdzając, że: 1. Podtrzymuje wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożony w dniu [...].06.2020 r. (data wpływu do Urzędu 25.06.2020 r).

1. 2. Nie dokonuje modyfikacji wniosku o udostępnienie informacji. Wniósł jednocześnie o (cytat) "udostępnienie informacji prostej, nieprzetworzonej".
2. 3. Kwestionuje ponownie wysokość wskazanej opłaty.

Organ podał, że Urząd Gminy w [...] podjął wobec powyższego stanowiska wnioskodawcy działania zmierzające do przygotowania odpowiedzi na wniosek o informację publiczną, ponosząc ponadstandardowe koszty jej przygotowania. Organ wskazał jednocześnie, że pismem nr [...] z dnia [...].08.2020 r. wezwano wnioskodawcę do zapłaty zaliczki.

Organ w odniesieniu do żądania o udostępnienia informacji wskazał, że materiał stanowiący odpowiedź na wniosek jest przygotowany, oczekuje na wysłanie do adresata. Z powodu kwestionowania kosztów poniesionych w związku z przygotowaniem odpowiedzi przez urząd i ich zwrotu organ w celu zabezpieczenia interesów finansowych żąda zaliczki. Organ wskazał, że wnioskodawca nie dokonał wpłaty zaliczki. Wójt stwierdził, że zarzut bezczynności organu jest nieuprawniony. Wskazał, że z formalno-prawnego punktu widzenia podstawy do żądania zaliczki były, gdyż wnioskodawca był od początku postępowania informowany o rozległości materiałów, o które występuje, o angażowaniu w pracy nad przygotowaniem odpowiedzi trzech instytucji gminnych oraz kilku ich pracowników, o potrzebie sięgnięcia do materiałów archiwalnych i złożoności zadania. Może rodzić to uprawnione domniemanie chęci kilkudniowego sparaliżowania bieżącej pracy tych instytucji (lub poszczególnych ich referatów i pracowników) w celu przygotowania odpowiedzi na zapytanie.

Jednocześnie skarżący nie modyfikował stanowiska własnego co do zakresu danych, które zamierzał uzyskać. Organ wniósł o odrzucenie skargi a w przypadku merytorycznego rozpoznania o uznanie skargi za niezasadną i oddalenie jej w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym skarga na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (v. wyrok NSA z dnia maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05 LEX nr 236545, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OSK 1382/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p.

W sprawie niniejszej nie budzi wątpliwości, że Wójt Gminy jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowi, że do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Odwołując się do tego przepisu oraz art. 6 u.d.i.p. należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2002 r. w sprawach o sygn. akt II SA 181/02, II SA 1956/02 i II SA 2036-2037/02). Informację publiczną stanowi m.in. treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą.

Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Informację publiczną stanowi także m.in. informacja o organach i osobach sprawujących w nich funkcje, trybie działania, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw. Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji.

W sprawie niniejszej żądanie udostępnienia informacji, o których mowa we wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. stanowi żądanie udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., czego zresztą organ nie kwestionował. Wniosek dotyczy bowiem informacji o faktach, danych publicznych, dotyczy udostępnienia dokumentów wytworzonych bądź odnoszących się do władzy publicznej, kwestii gospodarowania majątkiem publicznym.

W sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną, tak jak w niniejszej sprawie, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem;

2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji.

Rozpatrując skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. Sąd stwierdził, że organ pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia niniejszej skargi, jak również pozostaje w bezczynności na dzień orzekania przez Sąd w tej sprawie. Jest bezsporne, że organ nie udostępnił żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku, jak również nie udostępnił jej, pomimo zastosowania art. 15 ust. 2 u.d.i.p., po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty.

W sprawie tej organ, po wpływie wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r., pismem z dnia 8 lipca 2020 r. zastosował wobec wnioskodawcy art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Przepis art. 15 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, o którym mowa w art. 10 ust. 1, podmiot obowiązany ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom. Stosownie zaś do art. 15 ust. 2 u.d.i.p., podmiot, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, powiadomi wnioskodawcę o wysokości opłaty. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku z zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek.

Skarżący powiadomienie o wysokości opłaty otrzymał w dniu 9 lipca 2020 r. Zatem, po dniu 23 lipca 2020 r. organ winien w świetle zastosowanego przez siebie art. 15 ust. 2 u.d.i.p., udostępnić żądaną informację publiczną. Wnioskodawca, jak wynika z akt sprawy, nie wycofał bowiem – we wskazanym terminie - wniosku, nie dokonał także takiej zmiany wniosku w zakresie sposobu i formy udostępnienia informacji, która czyniłaby obowiązek udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem nieaktualnym.

Przepis art. 15 ust. 2 u.d.i.p. jednoznacznie stanowi o obowiązku organu udostępnienia w takiej sytuacji informacji zgodnie z wnioskiem po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty.

Także po udzieleniu pismem z dnia [...] lipca 2020 r. przez wnioskodawcę odpowiedzi na pismo organu z dnia [...] lipca 2020 r., w którym organ zwrócił się o jednoznaczne wskazanie, czy wnioskodawca modyfikuje wniosek bądź wycofuje ten wniosek, organ nadal nie udostępnił żądanej informacji publicznej.

W tym stanie faktycznym stwierdzić należało, że skoro organ zastosował wobec wnioskodawcy art. 15 ust. 2 u.d.i.p. to obowiązany był po dniu 23 lipca 2020 r., a najpóźniej po dniu 28 lipca 2020 r. - po rozwianiu przez wnioskodawcę wątpliwości organu - konsekwentnie przepis ten stosując, udostępnić informacje zgodnie z wnioskiem. Kwestia uiszczenia czy też nieuiszczenia żądanej opłaty nie ma żadnego znaczenia dla wynikającego z tego przepisu obowiązku organu udostępnienia żądanej informacji. Powołany przepis nie uzależnia udostępnienia informacji od dokonania opłaty.

Z tego względu Sąd zobowiązał Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynności organu w rozpatrzeniu wniosku nie można w tej sprawie przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa. Organ nie pominął milczeniem wniosku skarżącego. Działania organu w sprawie wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. wskazują na trudności w interpretacji i stosowaniu przepisów u.d.i.p., co nie stanowi podstawy stwierdzenia rażącego naruszenia prawa. Samo błędne przyjęcie przez organ, że udostępnienie informacji na wniosek z dnia [...] czerwca 2020 r. zależy od uiszczenia żądanej opłaty, nie stanowi podstawy do przypisania bezczynności organu charakteru rażącego naruszenia prawa. Z akt sprawy nie wynika ani zła wola organu, ani celowe działanie mające na celu pozbawienie prawa do informacji.

Z tych względów Sąd nie znalazł także podstaw do przyznania od organu sumy pieniężnej. Zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 156 § 6.

Powołany wyżej przepis nie precyzuje charakteru przyznawanej kwoty pieniężnej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, który podziela także Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, że instytucja sumy pieniężnej, podobnie jak i grzywna, pełni funkcję represyjną oraz prewencyjną – mającą na celu wzmocnienie instytucji przeciwdziałających bezczynności oraz przewlekłemu prowadzeniu postępowania. Podobnie jak w przypadku grzywny, jej celem jest zdyscyplinowanie organu do załatwienia sprawy. Jest to zatem dodatkowa gwarancja terminowego załatwienia sprawy, a jednocześnie dodatkowe wzmocnienie ochrony interesów skarżącego. Suma pieniężna pełni również funkcję kompensacyjną, jako że jest zadośćuczynieniem dla skarżącego za oczekiwanie na zakończenie jego sprawy i ta jej funkcja ma szczególne znaczenie (v. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK 2229/17, wyrok NSA z dnia 27 lutego 2019 r. sygn. akt I OSK 1189/17, wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1506/16, wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. akt I OSK 3800/18, orzeczenia.nsa.gov.pl). W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że materiał stanowiący odpowiedź na wniosek jest przygotowany, oczekuje na wysłanie do adresata.

Użycie przez ustawodawcę w powołanym wyżej przepisie zwrotu "sąd (...) może" oznacza, że rozstrzygnięcie w przedmiocie grzywny lub przyznania od organu sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny. W stanie faktycznym tej sprawy Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie od organu sumy pieniężnej.

Odnosząc się do zagadnienia dotyczącego dokonania przez organ naliczenia opłaty, o której mowa w art. 15 u.d.i.p., wskazania wymaga, że wnioskodawca ma prawo do kwestionowania "powiadomienia o wysokości opłaty" z dnia [...] lipca 2020 r. poprzez wniesienie na ten akt organu odrębnej skargi do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku.

W punkcie 3 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 151 powołanej ustawy. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł, jak w punkcie 4 wyroku, na podstawie art. 200 ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł.