Uzasadnienie
R.H. wraz ze skargą na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2018 r. o wydanie zaświadczenia o treści żądanej złożył formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie posiada wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych. Zaznaczył, że jest osobą niepełnosprawną i przewlekle chorą, co potwierdził stosownymi zaświadczeniami lekarskimi i w związku z tym niezdolną do pracy. Obecnie jego jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek stały dla osoby samotnie gospodarującej w kwocie 604 zł przyznany decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...]. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności i przedmiotów wartościowych. Jako zobowiązania i miesięczne stałe wydatki podał: koszty leczenia – 50-250 zł, wyżywienie – 200-500 zł, ubrania i buty – 50-200 zł.
Mając powyższe na względzie zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 245 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302); zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący znajduje się obecnie w trudnej sytuacji życiowej i finansowej. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, schorowaną i nie pracuje. Jego jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek stały w kwocie 604 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Otrzymywane świadczenie jest przeznaczane na bieżące utrzymanie.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych środków finansowych oraz wskazane koszty utrzymania należy stwierdzić, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji postanowienia.