Uzasadnienie
Stowarzyszenie S. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Fundacji L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 7 czerwca 2016 r.
W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podniosło, iż do dnia złożenia skargi Fundacja nie odpowiedziała na ww. wniosek, pozostając w bezczynności.
W odpowiedzi na skargę Fundacja wniosła o jej odrzucenie, stwierdzając, że do Fundacji nie wpłynął wniosek skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa).
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Aby doszło do powstania obowiązku organu do podjęcia określonych prawem czynności musi nastąpić zdarzenie, które zainicjuje postępowanie w sprawie.
W przypadku spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej, w rozumieniu ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), zdarzeniem inicjującym postępowanie jest złożenie przez stronę wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Wyłącznie w sytuacji, gdy taki wniosek zostanie złożony, Sąd może oceniać, czy organ był zobowiązany do jego rozpatrzenia, a co za tym idzie, czy pozostaje w bezczynności.
Należy zauważyć, że w przypadku, gdy postępowanie w sprawie się nie toczy, albowiem z uwagi na brak wniosku nigdy nie zostało wszczęte, nie można stawiać organowi zarzutu bezczynności. Skarga w takich przypadkach jest niedopuszczalna i winna być odrzucona.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Z ustaleń Sądu wynika bowiem, że wniosek skarżącego z dnia 7 czerwca 2016 r., co do którego skarżący stawia organowi zarzut bezczynności, nigdy nie wpłynął do Fundacji. Nie ma żadnego dokumentu, który by potwierdzał tą okoliczność, również skarżący wezwany do zajęcia stanowiska w sprawie i nadesłania dokumentów wskazujących na złożenie powyższego wniosku, nie wypowiedział się w sprawie, ani nie nadesłał odpisu wniosku z 7 czerwca 2016 r.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.