Uzasadnienie
Przedmiotem skargi E.R. jest bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie ochrony danych osobowych (rozpatrzenia wniosków dotyczących sprostowania danych o stanie zdrowia).
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że nie pozostaje w bezczynności i prowadzi postępowanie, a w jego toku wezwał m.in. skarżącą do sprecyzowania wniosku w trybie określonym w art. 64 § 2 k.p.a., a nadto podejmuje stosowne czynności w ramach postępowania dowodowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku zaś wniesienia skargi na bezczynność organu administracji przepis ten należy odczytywać w powiązaniu z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym na dzień wniesienia skargi (3 stycznia 2012 r.).
Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z unormowań ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) nad Generalny Inspektorem Ochrony Danych Osobowych nie ma organu wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Oznacza to, że strona wnosząca skargę na bezczynność tego organu obowiązana jest poprzedzić jej wniesienie wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że E.R. wezwania takiego nie wniosła, a tym samym nie dopełniła opisanego powyżej warunku dopuszczalności skargi.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.