Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 marca 2015 r. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Dyrektora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w [...] skargę na przewlekłe prowadzenie postepowania dot. wniosku z dnia 20 sierpnia 2014 r. o przeprowadzenie kwerendy archiwalnej (dot. 228 parlamentarzystów wybranych 1989 r., nr akt sprawy administracyjnej [...]).
W odpowiedzi na skargę organ podał, że do dnia 20 marca 2015 r. udostępniono skarżącemu zapisy ewidencyjne odnośnie 205 osób.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 31 marca 2015 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie, wobec których osób (z podaniem imienia i nazwiska), wskazanych we wniosku z dnia 20 sierpnia 2014 r. o wszczęcie kwerendy, wnosi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania o przeprowadzenie kwerendy archiwalnej, przez Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w [...]. Ponadto skarżący został wezwany do złożenia skarg w wersji papierowej, własnoręcznie podpisanych wraz z odpisem dla organu w odniesieniu do każdej osoby wskazanej przez skarżącego, z uwagi na konieczność zarejestrowania odrębnych spraw.
Skarżący został pouczony, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie.
Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2015 r., (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 16 akt sądowych).
W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Skarżący nie opowiedział na pismo, nie nadesłał własnoręcznie podpisanej skargi, nie wskazał, wobec których osób (z podaniem imienia i nazwiska) wnosi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) skarga, spełniająca wymogi pisma procesowego określone w art. 46 P.p.s.a., powinna wskazywać zaskarżoną decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność. Braki formalne skargi polegające na niedokładnym określeniu w niej żądania uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a.
Stosownie natomiast z art. 57 § 3 P.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Podkreślić należy, że rozdzielenie takie jest obligatoryjne. Oznacza to, że każdorazowo gdy strona zaskarży jednocześnie kilka aktów, lub też uczyni przedmiotem skargi bezczynność lub przewlekłość postępowania w zakresie niewydania większej ilości aktów, ewentualnie też bezczynność kilku organów, to przewodniczący zarządza rozdzielenie skarg.
W tej sytuacji konieczne było wezwanie skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez określenie, wobec których osób (z podaniem imienia i nazwiska) wnosi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania. Ponadto, z uwagi na konieczność rozdzielenia spraw i zarejestrowania ich pod odrębnymi sygnaturami niezbędne było wezwanie skarżącego do złożenia skarg w wersji papierowej, własnoręcznie podpisanych wraz z odpisem dla organu w odniesieniu do każdej osoby wskazanej przez skarżącego.
Skarżący podpisanej skargi nie nadesłał, nie wskazał też, wobec których osób (z podaniem imienia i nazwiska) wnosi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania. Z tego względu skarga jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.