Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 26 października 2004 r., sygn. akt II SAB/Wa 60/04

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA. Małgorzata Pocztarek (spr.), Sędzia WSA. Ewa Kwiecińska,, Asesor WSA. Janusz Walawski
Magda Magdoń protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 26 października 2004 r.
Sprawa
sprawy ze skargi M.B. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji oddala skargę.

Uzasadnienie

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie p. M.B. zarzucił Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji bezczynność w rozpatrzeniu jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora [...] MSWiA o wypowiedzeniu stosunku służbowego z dnia [...] marca 2000 r. nr [...].

W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że zwrócił się w dniu 15 grudnia 2003 r. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. decyzji.

W odpowiedzi otrzymał pismo z dnia 29 stycznia 2004 r., którym został poinformowany o braku kompetencji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpatrzenia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim rozważenia wymaga kwestia, czy Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji był organem właściwym do wydania w tej sprawie decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 20 kpa właściwość rzeczową organu administracji publicznej ustala się według przepisów o zakresie jego działania. Przepisy prawne regulujące tą właściwość są zawarte w ustawach o charakterze materialnoprawnym.

W przedmiotowej sprawie konieczne jest przy tym uwzględnienie zmian związanych z reformą w strukturach organizacyjnych jednostek wojskowych dotychczas podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Do dnia 31 grudnia 2001 r. Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji przysługiwały uprawnienia Ministra Obrony Narodowej w stosunku do żołnierzy zawodowych pełniących służbę w podporządkowanych mu jednostkach wojskowych w oparciu o przepis art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 ze zm.). Na podstawie art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów, ustawy o działach administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 154, poz. 1800) przepis art. 108 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych został skreślony.

Tak więc od dnia 1 stycznia 2002 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz podległe mu organy nie są już właściwe w sprawach dotyczących żołnierzy zawodowych.

Tym samym nie można skutecznie postawić Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zarzutu bezczynności w sprawie, do załatwienia której nie jest już właściwy.

Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.