Uzasadnienie
W dniu [...] kwietnia 2007 r. W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w sprawie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...]. W skardze wskazał, że od dnia złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynęło około cztery miesiące, a także że nie otrzymał żadnej informacji od Ministra Obrony Narodowej o przyczynach zwłoki w załatwieniu sprawy.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o umorzenie postępowania ze względu na to, że Minister Obrony Narodowej w wyniku rozpoznania wniosku W. P. z dnia [...] grudnia 2006 r. wydał postanowienie z dnia [...] marca 2007 r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sieprnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu.
Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu [...] grudnia 2006 r. W sprawie brak również zawiadomienia skarżącego o przyczynie zwłoki i wskazania terminu załatwienia sprawy.
Niemniej jednak w dacie orzekania przez Sąd w przedmiocie bezczynności organu postępowanie sądowe było bezprzedmiotowe. Wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Przy czym są to zdarzenia, które nie istniały przed wszczęciem postępowania.
Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w wypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu.
W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
W związku z tym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.