Uzasadnienie
G. S., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, ale mieszka w jednym mieszkaniu z żoną, z którą ma umowę o rozdzielności majątkowej, jest osobą chorą o znacznym stopniu niepełnosprawności, niezdolną do pracy, korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej. Oświadczył, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.022,62 zł netto oraz otrzymuje dodatek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł i dodatek mieszkaniowy, w wysokości 24,38 zł - łącznie 1.200 zł.
Wskazał, że do stałych kosztów utrzymania jego gospodarstwa domowego należą: połowa opłat za mieszkanie, opłaty za gaz (butla), energię elektryczną, opał, a w szczególności leczenie - łącznie około 1.000 zł.
Podał, że jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 52,80 m2 oraz posiada grunt (kamienisty na zboczach gór, nieużytki, las) o wielkości 0,2415 ha, z którego nie uzyskuje dochodu.
Oświadczył, że żona jest osobą niezdolną do pracy, niepełnosprawną, a utrzymuje się z renty w wysokości 592,84 zł.
Do wniosku dołączył m.in. wykaz swoich miesięcznych wydatków, kserokopię decyzji ZUS z dnia [...] marca 2016 r. o waloryzacji otrzymywanej emerytury, kserokopię zeznania podatkowego za 2015 r. i za 2014 r., kserokopię zaświadczenia Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. oraz kserokopie dokumentów dotyczących żony.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych dokumentów, skarżący jest osobą chorą, niepełnosprawną, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma oszczędności, a jego jedyny dochód stanowi emerytura, która wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi około 1.200 zł netto. Natomiast stałe koszty utrzymania, w tym opłaty za mieszkanie, media, opał, koszty leczenia, wynoszą około 1.000 zł. Na codzienne utrzymanie pozostaje więc stronie około 200 zł miesięcznie. Korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej. W równie trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej znajduje się żona wnioskodawcy.
W związku z powyższym należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.