Uzasadnienie
Pan R. K. w dniu 23 lutego 2004 r. złożył za pośrednictwem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Szefa ABW. W skardze wskazał, że w dniu 14 stycznia 2004 r. zwrócił się do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o wyznaczenie mu obowiązków służbowych. Szef Agencji nie zrealizował jego wniosku, a jedynie [...] lutego 2004 r. skarżący otrzymał pismo o numerze [...] podpisane przez dyrektora Biura Kadr ABW, w którym wezwano go do odebrania decyzji zwalniających go ze służby w ABW oraz poinformowano, iż w świetle tych decyzji nie pozostaje on w stosunku służbowym.
Skarżący w uzasadnieniu skargi podał, że jego sprawa była już przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 8 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA 3127/03 odrzucił jego skargę na rozkazy personalne Szefa ABW zwalniające go ze służby z uwagi na brak ich skutecznego doręczenia.
W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wskazał, że stosunek służbowy z funkcjonariuszem uległ na mocy art. 230 ust. 1 pkt 2, ust. 4 i ust. 7 oraz ust. 8 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.) rozwiązaniu, a skarżący został poinformowany o treści wydanych w jego sprawie rozkazów personalnych. Zdaniem organu postanowienie NSA odnosiło się tylko do kwestii formalnych i nie odniesiono się w nim do problemu stosunku służbowego łączącego Agencję ze skarżącym.
W dniu 24 listopada 2004 r. odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie rozprawa, podczas której skarżący oświadczył, że od [...] lipca 2004 r. jest ponownie przyjęty do służby w ABW i został mu wyznaczony zakres obowiązków służbowych, wobec tego wycofuje skargę i wnosi o umorzenie postępowania przed sądem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Na podstawie zaś z art. 161 wymienionej wyżej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (§ 1). Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.