Uzasadnienie
W dniu 20 marca 2006 r. J. Z. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej, polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku o stwierdzenie nieważności rozkazu personalnego Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r.
W dniu 19 kwietnia 2006 r. Minister Obrony Narodowej udzielił odpowiedzi na powyższą skargę, wnosząc o umorzenie postępowania. Poinformował, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego WP nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. w przedmiocie zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej. Organ wskazał, iż w takim stanie sprawy skarga na bezczynność Ministra Obrony Narodowej jest bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają przepisy art. 3 § 2 pkt 1 – 4 tejże ustawy. Stąd też skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym prawem terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności.
Natomiast stosownie do treści art. 149 cytowanej wyżej ustawy Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w jej art. 3 § 2 pkt 1 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności bądź stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika – gdy chodzi o decyzję administracyjną – że nakazanie jej wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest – jak w niniejszej sprawie - doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony.
Z przytoczonego przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja została podjęta z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania.
W dniu [...] kwietnia 2006 r. Minister Obrony Narodowej wydał decyzję nr [...], w której odmówił stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej J. Z. Przedmiotowa decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 27 kwietnia 2006 r. (dowód doręczenia tej decyzji znajduje się w aktach sprawy). Zatem J. Z. otrzymał rozstrzygnięcie organu podjęte na skutek złożonego wniosku o stwierdzenie nieważności ww. rozkazu personalnego.
J. Z. skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 20 marca 2006 r., zaś organ podjął oczekiwaną przez stronę decyzję w dniu [...] kwietnia 2006 r. Oznacza to, że wydanie wyroku zobowiązującego organ do załatwienia sprawy stało się zbędne, a postępowanie sądowe zainicjowane skargą J. Z. - bezprzedmiotowe.
Podkreślić należy, że w ramach skargi na bezczynność Sąd nie może oceniać zgodności z prawem wydanej decyzji z dnia [...] kwietnia 2006 r., gdyż kontroli takiej można dokonać jedynie w ramach odrębnego postępowania, którego przedmiotem byłaby skarga na tę decyzję.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.