Uzasadnienie
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z określonych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
R.B. w skardze z dnia 18 marca 2008 r. zarzucił Ministrowi Obrony Narodowej bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] listopada 2007 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. w przedmiocie przyznania mu prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr [...] w P. przy ul. [...] na czas pełnienia obowiązków na stanowisku [...].
Stosownie do art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ppsa sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
W myśl zaś art. 149 ppsa sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma zatem na celu spowodowanie wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.
Stwierdzić należy, że w trybie powołanego art. 149 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. W takiej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
Jak wynika z akt sprawy skarga R.B. została nadana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 18 marca 2008 r. Oznacza to, że w momencie rozpoznawania przez Sąd przedmiotowej skargi Minister Obrony Narodowej nie pozostawał w bezczynności, gdyż wydał w dniu [...] marca 2008 r. decyzję nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w P. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. w przedmiocie przyznania mu prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr [...] w P. przy ul. [...] na czas pełnienia obowiązków na stanowisku [...].
Biorąc powyższe pod uwagę rozstrzyganie o bezczynności Ministra Obrony Narodowej stało się bezprzedmiotowe, a postępowanie sądowe podlega umorzeniu. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ppsa, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie.
Z tych względów, wobec braku przedmiotu zaskarżenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 powołanej ustawy - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.