Uzasadnienie
Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wydała w dniu [...] kwietnia 2021 r. orzeczenie nr [...], którym uchyliła w całości orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. n [...] w przedmiocie ustalenia stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej P. K. do służby. Przedmiotowa decyzja została doręczona stronie w dniu 18 sierpnia 2021 r.
P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (zarejestrowaną pod sygn. akt II SAB/Wa 622/21) nadaną w dniu 9 sierpnia 2021 r. (karta 9 akt sprawy) na bezczynność Centralnej Komisji Lekarskiej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. n [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.".
W niniejszej sprawie skarżący wniósł w dniu 9 sierpnia 2021 r. skargę na bezczynność Centralnej Komisji Lekarskiej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania wniesionego od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...].
Jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych Centralna Komisja Lekarska rozpoznała odwołanie od orzeczenia [...]RKL w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] oraz wydała w dniu [...] kwietnia 2021 r. decyzję nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważa, że w dniu 22 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę o sygn. akt II OPS 5/19, w której orzekł, że: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.". W uzasadnieniu uchwały podniesiono m.in., że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, dlatego też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.
Zdaniem WSA w Warszawie w świetle powyższej uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, niedopuszczalne jest merytoryczne odniesienie się przez Sąd do zarzutu bezczynności w niniejszej sprawie. Skarga na bezczynność organu została wniesiona już po zakończeniu postępowania administracyjnego, wobec czego podlega odrzuceniu.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.