Uzasadnienie
W dniu 2 lutego 2010 r. M. S. reprezentowany przez pełnomocnika – matkę J. S. - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie wydania decyzji w sprawie wypłaty nagrody rocznej w związku ze zwolnieniem ze służby. Skarżący zarzucił, że organ nie rozpoznał jego wniosku z dnia 14 grudnia 2009 r. o wydanie decyzji w sprawie wypłaty lub odmowy wypłaty nagrody rocznej, o której mowa w art. 125 ustawy o ABW.
W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniósł o umorzenie postępowania, ewentualnie oddalenie skargi jako bezzasadnej. Uzasadniając zajęte stanowisko procesowe wskazał, że decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. odmówił M. S. wypłaty wyrównania nagrody rocznej do wysokości 100% jednomiesięcznego uposażenia za lata 2005-2007, czego domagał się skarżący we wniosku z dnia 14 grudnia 2009 r.
Organ wyjaśnił, że decyzję tę wysłał pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 lutego 2010 r.
Z kolei, przy piśmie z dnia 15 marca 2010 r. organ złożył do akt oryginał dowodu doręczenia ww. decyzji pełnomocnikowi skarżącego w dniu 1 marca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Rozpatrując niniejszą sprawę ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej na wstępie należy podkreślić, iż zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W konsekwencji z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.
W sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Szefa ABW, polegającej na nierozpatrzeniu wniosku z dnia 14 grudnia 2009 r. dotyczącego wydania decyzji w sprawie wypłaty nagrody rocznej, o której mowa w art. 125 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.), bezspornym jest zatem, że postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Skoro bowiem organ zobowiązany do rozpoznania wniosku rozpoznał zawarte w nim żądanie nadając rozstrzygnięciu procesową formę decyzji administracyjnej, a zdarzenie to wystąpiło już po wniesieniu skargi, to tym samym organ nie pozostaje już w bezczynności.
W tej sytuacji ewentualne zobowiązanie organu przez Sąd do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (art. 149 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie jest możliwe.
Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z tych względów na podstawie zaś art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.