Uzasadnienie
J. C. pismem z dnia 27 września 2013 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej w przedmiocie usunięcia z rejestru oświadczeń lustracyjnych zapisu sprzecznego ze stanem faktycznym.
W skardze wskazano, że bezczynność organu polega na zaniechaniu podjęcia działań w celu usunięcia z rejestru oświadczeń lustracyjnych błędnego zapisu - sprzecznego ze stanem faktycznym, a dotyczącego skarżącego.
Skarżący wniósł o zmianę treści błędnego zapisu o oświadczeniu lustracyjnym na prawidłowy, poprzez wpisanie, że złożył oświadczenie lustracyjne, iż nie pracował, nie pełnił służby i nie był współpracownikiem organów bezpieczeństwa, względnie uchylenie dokonanego zapisu w tym rejestrze i ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ.
W odpowiedzi na skargę Prezes Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wniósł o jej odrzucenie wskazując, że nie jest właściwy w sprawach dotyczących sprostowania, uzupełnienia lub wymiany skutecznie złożonego oświadczenia lustracyjnego.
Ponadto organ wskazał, że z uwagi na treść art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesiona skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach wskazanych w tym przepisie, a ponadto w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 tej ustawy).
J. C. wskazał, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie rozpoznania jego wniosku o usunięcie z rejestru oświadczeń lustracyjnych błędnego zapisu, sprzecznego ze stanem faktycznym.
Należy wskazać, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest dopuszczalna o ile dotyczy niewydania przez właściwy organ: decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, postanowienia, które kończy postępowanie, względnie postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie ewentualnie innego niż określone w pkt 1 - 3 aktu lub niepodjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, jeżeli ten akt lub czynność dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie organ, stosownie do treści ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424 ze zm.) oraz ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 -1990 oraz treści tych dokumentów (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 ze zm.) nie ma kompetencji do wydawania któregokolwiek z aktów wymienionych w treści art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przedmiocie usunięcia, czy poprawienia zapisu z rejestru oświadczeń lustracyjnych.
Zgodnie z treścią art. 17 ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 -1990 oraz treści tych dokumentów, w sprawach zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych orzeka sąd okręgowy, w składzie 3 sędziów, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie lustracyjne. Ponadto stosownie do treści art. 19 tej ustawy, w zakresie nieuregulowanym przepisami cytowanej ustawy, do postępowania lustracyjnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
W związku z powyższym skarga na bezczynność Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w przedmiotowym zakresie jest niedopuszczalna.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.