Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 marca 2015 r. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w O. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (w imieniu którego zadania i kompetencje w zakresie ochrony zabytków wykonuje Generalny Konserwator Zabytków) w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wyjaśniła, że w lutym 2015 r. Stowarzyszenie przesłało do Głównego Konserwatora Zabytków wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przesłania kopii kart ewidencyjnych wszystkich kamienic położonych na terenie W., wzniesionych w drugiej połowie XIX wieku oraz w pierwszych 20 latach XX wieku, wpisanych do rejestru zabytków.
Strona skarżąca podniosła, iż do dnia złożenia skargi organ nie odpowiedział na ww. wniosek, pozostając w bezczynności.
W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że nie stwierdzono, aby do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wpłynął ww. wniosek o udostępnienie informacji publicznej.
W związku z treścią odpowiedzi na skargę, Sąd, pismem z dnia [...] maja 2015 r., wezwał stronę skarżącą do nadesłania - w terminie 3 dni - wniosku strony skarżącej z lutego 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz dokumentu wskazującego na fakt i datę złożenie ww. wniosku do organu.
Pomimo doręczenia w dniu 22 maja 2015 r. stronie skarżącej ww. pisma Sądu, strona skarżąca do dnia dzisiejszego nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa).
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Aby doszło do powstania obowiązku organu do podjęcia określonych prawem czynności musi nastąpić zdarzenie, które zainicjuje postępowanie w sprawie.
W przypadku spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej, w których postępowanie jest uregulowane w ustawie z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zdarzeniem inicjującym postępowanie będzie zawsze złożenie przez stronę wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Tylko w sytuacji, gdy taki wniosek zostanie złożony, Sąd może oceniać, czy organ był zobowiązany do jego rozpatrzenia, a co za tym idzie, czy pozostaje w bezczynności.
Należy zauważyć, że w przypadku, gdy postępowanie w sprawie się nie toczy, albowiem z uwagi na brak wniosku nigdy nie zostało wszczęte, nie można stawiać organowi zarzutu bezczynności w tym postępowaniu. Skarga w takich przypadkach jest niedopuszczalna i winna być odrzucona.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Z ustaleń Sądu wynika bowiem, że wniosek strony skarżącej o udostępnienie informacji publicznej, co do którego skarżący stawia organowi zarzut bezczynności w jego rozpoznaniu, nigdy nie wpłynął do organu. Nie ma żadnego dokumentu, który by potwierdzał tą okoliczność. Wniosek ten, wedle wyjaśnień skarżącego został skierowany do organu w lutym 2015 r. Zgodnie zaś z oświadczeniem organu, zawartym w odpowiedzi na skargę, do organu wniosek taki nigdy nie wpłynął.
Strona skarżąca wezwana przez Sąd do nadesłania wniosku strony skarżącej z lutego 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz dokumentu wskazującego na fakt i datę złożenie ww. wniosku do organu, do dnia dzisiejszego nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu.
Wobec powyższego wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.