Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 29 października 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 642/19

Uzasadnienie

M. K. pismem z dnia 31 maja 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność rektora Uniwersytetu [...] w sprawie wydania aktu lub dokonania czynności w postępowaniu o ustalenie dalszych zasad kształcenia prawniczego. Skarga została zarejestrowana pod sygnatura akt II SA/Wa 1489/19.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] w [...] wniósł o jej odrzucenie.

W związku z treścią skargi, pismem z dnia 9 lipca 2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez jej sprecyzowanie, polegające na jednoznacznym wskazaniu co jest przedmiotem skargi. W przypadku, gdy skarga dotyczy decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności należy wskazać organ, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, datę i numer zaskarżonej decyzji, postanowienia, aktu lub czynności. Natomiast gdy skarga dotyczy bezczynności lub przewlekłości organu należy wskazać wniosek, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej albo w stosunku, do którego postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły.

Skarżąca w piśmie z dnia 15 lipca 2019 r. wskazała, że przedmiotem skargi jest bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia podania z dnia [...] marca 2019 r. o wydanie zaświadczeń warunkujących wpis na listę adwokata oraz bezczynność w przedmiocie rozpoznania ponaglenia w sprawie wydania zaświadczeń dotyczących wpisu na listę adwokatów.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 września 2019 r. skarga M. K. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SAB/Wa 642/19.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze. zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3.).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Rektora Uniwersytetu [..] w [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia.

Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1. 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
2. 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Stosownie zaś do treści art. 37 § 6 K.p.a., organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym:

1. 1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
2. 2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości:
3. a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone,
4. b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości.

Przewidziane w art. 37 § 6 K.p.a. postanowienie należy zaliczyć do postanowień, o jakich mowa w art. 123 K.p.a. Ma ono bowiem charakter wpadkowy (incydentalny) - nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a postępowanie prowadzone wskutek wniesienia ponaglenia, nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego, na które przysługuje skarga do sądu (vide: wyrok NSA z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2259/10, Lex nr 1145577).

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., bezczynność organu podlega kontroli sądu administracyjnego wyłącznie w zakresie w jakim organ zobowiązany był wydać jeden z aktów określonych w pkt 1-4 cyt. przepisu.

Skoro zatem postanowienie organu kończące postępowanie wszczęte na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. nie może być skutecznie zaskarżone do sądu administracyjnego, to również niedopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania ponaglenia wniesionego w tym trybie.

Oznacza to, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie ponaglenia nie jest dopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.