Uzasadnienie
S. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie nierozpoznania zażalenia, złożonego na podstawie art. 37 Kpa, na niezałatwienie przez Komendanta Głównego Policji jego sprawy w terminie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie nierozpoznania zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie nie podlega skardze do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne, ale po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w danej sprawie skarżącemu – art. 52 § 1 cytowanej ustawy i tylko w przypadkach wskazanych w art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy.
Stosownie do art. 37 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Należy stwierdzić, że w orzecznictwie i literaturze jednolicie przyjmuje się, iż wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kpa jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez stronę ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 listopada 2004 r., sygn akt II SA/Gd 715/04, LEX nr 203317).
Wniesienie przez stronę zażalenia warunkuje wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji, ale na bezczynność organu I instancji.
Z tego względu skarżący, poprzez wniesienie zażalenia, na podstawie art. 37 Kpa, zarzucającego bezczynność Komendantowi Głównemu Policji w rozpoznaniu jego sprawy, spełnił wymóg wyczerpania przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym i tym samym może wnieść skargę na bezczynność tego organu do Sądu.
Natomiast – zgodnie z ugruntowanym już orzecznictwem sądów administracyjnych - na nierozpoznanie przez organ administracji zażalenia wniesionego przez stronę w trybie art. 37 Kpa, nie przysługuje stronie skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 1995 r., sygn. akt I SAB 86/94, LEX nr 23458, ONSA 1996/1/39, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2004 r., sygn. akt II SAB/Gd 90/02, LEX nr 299477). Postanowienie organu administracji publicznej wyższego stopnia nie kończy bowiem postępowania administracyjnego, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani nie służy na nie zażalenie, jak wymaga tego art. 3 § 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego względu skarga na bezczynność organu w zakresie zażalenia, wniesionego w trybie art. 37 Kpa, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy, nie przysługuje, i dlatego podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Należy stwierdzić, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie przez S. L. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie nierozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 Kpa, na niezałatwienie przez Komendanta Głównego Policji sprawy w terminie, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.