Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. S. z dnia 11 stycznia 2011 r. jest bezczynność Prezesa Rady Ministrów w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 19 maja 2010 r. w przedmiocie przyznania renty specjalnej (pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 16 maja 2011 r. sprostowane pismem z dnia 26 maja 2011 r. precyzujące skargę).
W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 18 lutego 2011 r. skarżąca oświadczyła, że nie zna treści decyzji odmownej z dnia [...] sierpnia 2010 r. i decyzji tej jej nie doręczono. Skarga wniesiona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 11 stycznia 2011 r.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że od ponad sześciu miesięcy organ nie wydał decyzji w sprawie renty specjalnej. Wskazała nadto na swoją trudną sytuację materialną.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że wniosek skarżącej o przyznanie renty specjalnej został rozpatrzony. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. Prezes Rady Ministrów odmówił przyznania M. S. renty specjalnej. Decyzja została doręczona stronie w dniu 18 sierpnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:
- 1) wydawania decyzji administracyjnych,
- 2) postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,
- 3) postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4) innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a)pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach
Z bezczynnością organu mamy do czynienia zatem wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Celem wprowadzenia do systemu sądowej kontroli administracji skargi na bezczynność organu było wyposażenie jednostki w środek prawny, którego zastosowanie skutecznie przymuszałoby organ do podjęcia przewidzianego prawem działania. Wniesienie skargi na bezczynność organu po podjęciu przez ten organ działania, które zostało określone przez przepisy prawa, czyni skargę na bezczynność niedopuszczalną.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga M. S. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna.
W sprawie bezsporne jest, że organ wydał i doręczył stronie decyzję z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] o odmowie przyznania renty specjalnej. Wydana została ona po rozpoznaniu wniosku strony z dnia 19 maja 2010 r. Decyzja doręczona została stronie w dniu 18 sierpnia 2010 r. Odbiór decyzji pokwitowała, zgodnie z treścią dowodu doręczenia, M. S. Twierdzenie skarżącej, że do dnia 6 sierpnia 2010 r. przebywała w szpitalu nie podważa prawidłowości doręczenia, które nastąpiło w dniu 18 sierpnia 2010 r.
W chwili wniesienia skargi w dniu 11 stycznia 2011 r. skarżącej wiadome było zatem, co wynika z dowodu doręczenia decyzji, że organ podjął przewidziane prawem działanie i wniosek rozpoznał w wymaganej prawem formie, tj. decyzji administracyjnej. Skarga na bezczynność wniesiona po wydaniu aktu podlega odrzuceniu (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 1999 r. sygn. akt II SA 1888/99 i II SAB 190/99 niepubl.).
Wobec stwierdzenia, że organ wydał i doręczył stronie decyzję przed wniesieniem skargi na bezczynność, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany był uznać skargę za niedopuszczalną.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.