Uzasadnienie
M. P. (dalej: "skarżący" lub "strona skarżąca") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2019 r. skarżący został wezwany do podpisania kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym ww. skargi na bezczynność Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. Jednocześnie, w treści przedmiotowego wezwania skarżący został wyraźnie pouczony, że nieusunięcie wspomnianego wyżej braku formalnego skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.
Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 18 listopada 2019 r. za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w trybie przepisów art. 74a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), jednakże - pomimo pouczenia - skarżący nie usunął braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2a P.p.s.a., w przypadku, gdy skarga jest wnoszona w formie dokumentu elektronicznego, powinna zostać podpisana przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a P.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (por. art. 46 § 2b P.p.s.a.).
W świetle art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Należy zauważyć, że stosownie do art. 74a § 1 P.p.s.a., doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków: 1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo;
- 2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny;
- 3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny. Nie ulega zatem wątpliwości, że wobec wniesienia przez M. P. skargi w formie dokumentu elektronicznego, sąd był zobowiązany doręczyć skarżącemu wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Zgodnie z art. 74a § 3 P.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu;
2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
W świetle art. 74a § 5 P.p.s.a., datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2.
W niniejszej sprawie wezwanie do podpisania skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym zostało skarżącemu doręczone zgodnie z powołanymi wyżej przepisami art. 74a § 1, § 3 i § 5 P.p.s.a., co miało miejsce w dniu 18 listopada 2019 r.
Powyższe oznacza, że ostatnim dniem terminu do wykonania powyższego obowiązku był dzień 25 listopada 2019 r.
Niemniej jednak, pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżący nie podpisał skargi w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a., co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.