Uzasadnienie
W. U. pismem z dnia 25 października 2013 r. wniósł skargę na bezczynność Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Skarżący pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2013 r., został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi i zwrotu podpisanego egzemplarza skargi do Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi skarżącego (żonie) w dniu 25 listopada 2013 r.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego, poza innymi wymogami formalnymi, powinna czynić zadość wymaganiom z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Stosownie do treści powołanego przepisu, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Jeżeli pismo strony – w tym wypadku skarga – nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni – art. 49 § 1 cytowanej ustawy.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie skarżący, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 25 listopada 2013 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k-36), nie nadesłał do Sądu podpisanego egzemplarza skargi.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.
Jednocześnie stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, należało zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od wniesionej skargi.