Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 667/13 w pkt 1 stwierdził, że bezczynność Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w rozpoznaniu wniosku M.G. i G.G. z [...] kwietnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej – nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W pkt 2 sąd umorzył postępowanie w sprawie w pozostałym zakresie, zaś w pkt 3 zasądził od organu na rzecz skarżących kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia skarżących na postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku, uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał w tym zakresie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. NSA wskazał, że możliwość zweryfikowania prawidłowości kwoty zasądzonej przez Sąd I instancji tytułem zwrotu kosztów postępowania jest wykluczona, bowiem uzasadnienie wyroku nie zawiera ani pełnej podstawy prawnej ani jakiejkolwiek motywacji wydanego w tym przedmiocie rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia spraw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (art. 201 § 1 cytowanej ustawy).
Zgłoszenie przez stronę wniosku o przyznanie należnych kosztów, powinno nastąpić najpóźniej przez zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia (art. 210 § 1 cytowanej ustawy). Wniosek strony o zwrot kosztów sąd obowiązany jest przy tym rozstrzygnąć w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 209 cytowanej ustawy).
Zgodnie z art. 205 § 2 cytowanej ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Orzecznictwo sądowoadministracyjne ugruntowało pogląd, że do niezbędnych kosztów postępowania zalicza się również opłatę skarbową od pełnomocnictwa.
Wobec udostępnienia żądanej informacji po wniesieniu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie bezczynności Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. Zgodnie z wnioskiem należało zatem zasądzić od organu na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania. Na koszty te składają się wpisy sądowe w kwocie po 100 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości po 240 zł (zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – 17 zł, która zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika skarżących została dokonana w imieniu M.G. i z tego względu została zasądzona na rzecz skarżącej.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i art. 199 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.