Uzasadnienie
Z. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność partii politycznej [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W skardze tej wniosła o to, aby partia polityczna [...] ujawniła informację publiczną w przedmiocie struktury organizacyjnej sekretariatu Prezesa [...], a także zaszeregowania finansowego poszczególnych etatów strukturalnych w tym sekretariacie w okresie stycznia 2013 r. do końca okresu zatrudnienia K. L. W odpowiedzi na skargę partia polityczna [...] wyjaśniła, że nie otrzymała żadnego wniosku, pisma, czy też podania od Z. S. Nie istnieje też żądne rozstrzygnięcie, które w niniejszej sprawie mogłoby stanowić podstawę inicjowania postępowania przed Sądem, a także nie istnieją żadne akta sprawy, ponieważ nie było żadnej sprawy między partią [...] a Z. S., która mogłaby być poddana weryfikacji przez Sąd.
Pismem z dnia 8 listopada 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, którego przedmiotem jest wniesiona przez nią skarga, lub wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności lub wskazanie daty wniosku oraz jego przedmiotu, którego organ nie rozpoznał.
W piśmie procesowym z dnia 19 listopada 2018 r. skarżąca wyjaśniła, że jej wszelka korespondencja kierowana do Prezesa [...] była bezpośrednio kierowana "do kosza" co jest sprzeczne z prawem. Podniosła, że mimo wielokrotnych pisemnych wystąpień zarówno do Biura [...], jak i w korespondencji prywatnej do Prezesa Partii nigdy nie otrzymała żądnej odpowiedzi. Podała, że wobec powyższego w ten sposób składa wniosek, ponieważ brak odpowiedzi ze strony Prawa i Sprawiedliwości uważa za niedopuszczalny i niezgodny z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje,
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Aby doszło do powstania obowiązku organu do podjęcia określonych prawem czynności musi nastąpić zdarzenie, które zainicjuje postępowanie w sprawie. W przypadku spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej, w których to sprawach tryb postępowania jest uregulowany w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1833, z późn. zm.), zdarzeniem inicjującym postępowanie będzie zawsze złożenie przez stronę wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Tylko w sytuacji, gdy taki wniosek zostanie złożony, Sąd może oceniać, czy organ był zobowiązany do jego rozpatrzenia, a co za tym idzie, czy pozostaje w bezczynności.
W przypadku zaś, gdy postępowanie w sprawie się nie toczy, albowiem z uwagi na brak wniosku nigdy nie zostało wszczęte, nie można stawiać organowi zarzutu bezczynności. Skarga w takich przypadkach jest niedopuszczalna i winna być odrzucona.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
W skardze oraz w piśmie procesowym z dnia 19 listopada 2018 r. skarżąca nie wskazała wniosku, co do którego zarzuca organowi bezczynność. W odpowiedzi na skargę organ podał natomiast, że skarżąca nie składała wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.