Uzasadnienie
W dniu 2 stycznia 2023 r. M. P., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Służby Ochrony Państwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2022 r. w części dotyczącej zmiany specjalności ustalonej w rozkazie personalnym z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...]. Ww. rozkazem Komendant zwolnił M. P. z dotychczas zajmowanego stanowiska, wyznaczając jednocześnie na nowe stanowisko służbowe zgodnie z potrzebami kadrowymi.
Wnioskiem z dnia [...] września 2022 r. skarżąc wystąpił do organu m. in. o zmianę specjalności wskazanej w ww. rozkazie personalnym z [...] na [....], wskazując, że będzie to zgodne i adekwatne z wykonywanymi przez niego obowiązkami służbowymi, co zostało również ujęte w karcie opisu stanowiska.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Pełnomocnik organu wyjaśnił, że zmiana specjalności stanowiska jest sprawą ze sfery wewnętrznego działania Służby Ochrony Państwa, a nie sprawą administracyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) – zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wyłącznie kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje kognicję w sprawach skarg wskazanych w § 2 cytowanego przepisu czyli skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie,;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185 — zwanej dalej "K.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813 z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Podkreślić należy, że skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Komendanta Służby Ochrony Państwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2022 r. w części dotyczącej zmiany specjalności ustalonej w rozkazie personalnym o wyznaczeniu na stanowisko służbowe.
Wyjaśnić zatem należy, że ustalanie specjalności należy do spraw dotyczących organizacji służby. Sprawy te są wyłączną domeną Komendanta Służby Ochrony Państwa, który kieruje formacją i zapewnia sprawne oraz efektywne wykonywanie jej zadań m. in. przez prowadzenie polityki kadrowej (art. 14 pkt 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa, Dz. U. z 2023 r. poz. 66). W Służbie Ochrony Państwa etaty oraz specjalności określane są w akcie kierownictwa wewnętrznego tj. decyzji Komendanta Służby Ochrony Państwa z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w sprawie wprowadzenia z dniem 1 stycznia 2021 r. nowego etatu czasu "P" Służby Ochrony Państwa. Tego typu akty nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.
Warto też zaznaczyć, że specjalność stanowiska nie jest ustalana dla konkretnego funkcjonariusza, ale dla stanowiska, zatem ustalenie specjalności stanowiska służbowego nie jest sprawą indywidualną. Ewentualna zmiana specjalności stanowiska możliwa jest wyłącznie w drodze zmiany aktu kierownictwa wewnętrznego, a nie w drodze wydania rozkazu personalnego, czy też decyzji administracyjnej. Wniosek funkcjonariusza o taką zmianę nie wszczyna postępowania administracyjnego, jest natomiast sprawą służbową, do której nie mają zastosowania normy postępowania administracyjnego.
Z uwagi na powyższe nie ulega zatem wątpliwości, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy ze skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zmianę specjalności stanowiska służbowego, stąd też skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.