Uzasadnienie
Pismem z 4 października 2016 r. K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego zarejestrowanego do liczby dziennika [...]". Wskazał, że postępowanie w sprawie odwołania o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] od samego początku było obarczone wadami prawnymi, a działania i czynności organu od samego początku nie stanowiły działań zmierzających do właściwego załatwienia sprawy w zakresie, jaki wynika z pisma urzędowego Komendanta Głównego Policji z [...] września 2016 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wskazując, że przedmiot niniejszej skargi jest tożsamy ze skargą K. J. z 10 września 2016 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania zainicjowanego na skutek wniosku skarżącego z 22 lutego 2015 r.
W związku z treścią skargi zarządzeniem z dnia 14 listopada 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez jej sprecyzowanie, polegające na wskazaniu daty wniosku w stosunku, do którego postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z 23 listopada 2016 r. stwierdził, że organ słusznie określa zbieżność postępowań sądowych i wniósł o ich połączenie. Skarżący stwierdził, że niniejszą skargę należy potraktować jako powtórną skargę sądowoadministracyjną, jako wystąpienie uzupełniające, rozszerzające skargę pierwotną. Zdaniem skarżącego w sprawie winno dojść do uwzględnienia jego wniosków i połączenia spraw i łącznego rozpoznania wszystkich podniesionych w sprawie zarzutów i wniosków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, gdyż jej wniesienie było niedopuszczalne.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W orzecznictwie wskazuje się, iż warunkiem skutkującym powstaniem stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę (vide postanowienie NSA z 16 listopada 201 Or., sygn. akt II GSK 937/09, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (vide postanowienie NSA z 13 września 2011 r. sygn. akt I GSK 1077/11, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy wskazać, że przedmiotowa sprawa jest tożsama z zawisłą wcześniej przed tutejszym Sądem sprawą o sygn. akt II SAB/Wa 671/16, która została wszczęta na skutek skargi K. J. z 10 września 2016 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania zainicjowanego na skutek wniosku skarżącego z 22 lutego 2015 r. Sprawa ta, wraz z aktami sprawy została przekazana do tutejszego Sądu 4 października 2016 r. W aktach postępowania administracyjnego powyższej sprawy znajduje się pismo Komendanta Głównego Policji z [...] września 2016 r. nr [...], na które powołuje się skarżący w skardze. Powyższym pismem organ poinformował skarżącego, że w związku z wniesionym odwołaniem z 22 lutego 2015 r. od decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z [...] lutego 2015 r. nr [...] w sprawie został zgromadzony materiał dowodowy pozwalający na zakończenie postępowania.
Powyższe oznacza, że K. J. wniósł dwie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania tego samego organu zainicjowanego na skutek wniosku skarżącego z 22 lutego 2015 r.
W takiej sytuacji, z uwagi na stan wcześniejszej zawisłości tożsamej sprawy przed tutejszym Sądem, późniejszą ze skarg należy odrzucić.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.