Uzasadnienie
C. K. wnioskiem z dnia 5 lutego 2014 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, a wyłącznym źródłem jego utrzymania jest dochód osiągany z tytułu umowy najmu lokalu mieszkalnego w wysokości 550 zł miesięczne.
Ponadto sytuacja majątkowa skarżącego jest znana z urzędu, bowiem była ona już przedmiotem oceny w ramach wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożonego do sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 530/13 (postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 października 2013 r., sygn. akt jw., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych).
To zaś oznacza, że rozpatrując wniosek z dnia 5 lutego 2014 r. można oprzeć się na ustaleniach poczynionych w związku z wcześniej złożonym wnioskiem i to tym bardziej, że od tego czasu sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa zasadniczej zmianie.
I tak, skarżący nadal sam prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu z tytułu najmu lokalu w dotychczasowej wysokości.
Skarżący nie posiada oszczędności. Majątek skarżącego stanowi zajmowany lokal mieszkalny o pow. 31, 06 m2 oraz lokal stanowiący przedmiot umowy najmu – lokal położony w [...] o pow. 25,80 m2.
W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że kwotę osiąganego dochodu w całości przeznacza na pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania.
W konsekwencji realne możliwości płatnicze skarżącego nie pozwalają mu na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku jego koniecznego utrzymania.
W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.