Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 18 czerwca 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 724/18

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] października 2018 r., K.J. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] października 2018 r. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu [...] października 2018 r. w związku ze sprawą wniesioną do Komendanta Głównego Policji wystąpił na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. - dalej: "k.p.a.") zwracając uwagę na uchylenie się przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. od załatwienia jego sprawy na podstawie art. 37 i 38 k.p.a. oraz art. 61 "ustawy zasadniczej" w związku z 218 k.p.a. Wskazał, na uchylenie się od obowiązku przeprowadzenia postępowania w sprawie wniesionego ponaglenia na niezałatwienie sprawy strony. Podkreślił, że takie działanie stanowi czynność wręcz umożliwiającą Komendantowi Powiatowemu Policji w K. uchybienie w obowiązkowi wydania zaświadczenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał m.in., że Komendant Wojewódzki Policji w K. pismem nr [...] z dnia [...] września 2018 r. poinformował skarżącego o sposobie załatwienia jego "zażalenia na bezczynność, wyjaśniając, że sprawa skarżącego została załatwiona z trybie skargowym określonym w Dziale VII kodeksu postępowania administracyjnego. Jednocześnie organ wyższego stopnia uznał, że nie zachodzą przesłanki do wydania postanowienia w trybie art. 37 § 6 k.p.a. Skarżący nie godząc się ze sposobem rozstrzygnięcia ponaglenia wniósł do Komendanta Głównego Policji kolejne ponaglenie na rzekomą opieszałość Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Komendant Główny Policji w piśmie nr [...] z dnia [...] października 2018 r. wyjaśnił skarżącemu, że nie jest podmiotem, do którego można było skierować ponaglenie na rozpoznanie ponaglenia przez organ wyższego stopnia w stosunku do organu faktycznie prowadzącego sprawę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Przepis art. 1 p.p.s.a. stanowi, iż przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których przepisy powołanej ustawy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 cytowanej ustawy).

Przedmiotem wniesionej skargi K. J. uczynił bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania jego "wystąpienia" z dnia [...] października 2018 r. w odniesieniu do pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] września 2018 r., którym to wojewódzki organ Policji poinformował K. J., że na dzień wpłynięcia jego pisma z dnia [...] sierpnia 2018 r. zatytułowanego "zażalenie na bezczynność organu" złożonego w trybie art. 37 k.p.a., jego sprawa została zakończone zgodnie z przepisami Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego.

W ocenie Sądu podanie skarżącego z dnia [...] października 2018 r. jest pismem wniesionym w trybie skargowym (w trybie Działu VIII k.p.a.) na działanie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., a tym samym skarga na bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu tego pisma jest niedopuszczalna. Nie jest bowiem możliwe, w myśl obowiązujących przepisów k.p.a. zakwalifikowanie wniesionego przez skarżącego pisma, jako kolejnego ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. Tym bardziej, że w skardze sam wskazuje na tryb w jakim składane są przez niego pisma do organów Policji (art. 218 k.p.a.).

Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym art. 3 § 2 pkt 1-9 P.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Tym samym, również skarga na bezczynność w rozpoznaniu tego rodzaju skarg i wniosków, w tym przypadku podania z dnia [...] października 2018 r., nie jest dopuszczalna.

Tryb skargowo-wnioskowy jest postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu, w tym postępowania sądowoadministracyjnego. Niezależnie od powyższego wskazania wymaga, że niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia ponaglenia (art. 37 k.p.a.).

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.