Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 stycznia 2010 r., uzupełnionym pismem z dnia 27 marca 2010 r., Z. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej, ze skargą na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2006 r. o uchylenie z mocą ex tunc orzeczeń Wojskowej Komisji Morsko Lekarskiej Marynarki Wojennej w G.: 1) nr [...] z dnia [...] listopada 1984 r., 2) nr [...] z dnia [...] listopada 1984 r., wnosząc o stwierdzenie przez Sąd bezczynności Ministra Obrony Narodowej, nakazanie Ministrowi zakończenia postępowania wszczętego wnioskiem z dnia [...] września 2006 r., zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, jak również dopuszczenie dowodu z akt sprawy II SA/Wa 1392/05. Organ wnosząc o odrzucenie skargi podniósł, iż skarżący zwracał się już o stwierdzenie nieważności wskazanych orzeczeń i sprawa została zakończona ostateczną decyzją Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. (prawidłowo: [...] czerwca 2005 r.) utrzymującą w mocy decyzję Wojskowej Komisji Lekarskiej Marynarki Wojennej z dnia [...] kwietnia 2005 r. o umorzeniu postępowania. Podniósł, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 10 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1392/05 oddalił skargę Z. P. na wymienioną decyzję, wskazując, że orzeczenia Wojskowej Komisji Lekarskiej Marynarki Wojennej w G. nr [...] oraz nr [...] z dnia [...] listopada 1984 r. nie były decyzjami administracyjnymi, a więc nie można stwierdzić ich nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zm.) – dalej: ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że Z. P. pismem z dnia [...] września 2006 r. zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o uchylenie z mocą ex tunc orzeczeń Wojskowej Komisji Morsko Lekarskiej Marynarki Wojennej w G.: 1) nr [...] z dnia [...] listopada 1984 r., 2) nr [...] z dnia [...] listopada 1984 r.
Po rozpatrzeniu wniosku Z. P. o stwierdzenie nieważności orzeczeń Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej Marynarki Wojennej nr [...] z dnia [...] listopada 1984 r. oraz [...] z dnia [...] listopada 1984 r., Wojskowa Komisja Lekarska Marynarki Wojennej decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. umorzyła postępowanie. Po rozpatrzeniu odwołania Z. P. od przedmiotowej decyzji, Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] utrzymała w mocy decyzję Wojskowej Komisji Lekarskiej Marynarki Wojennej z dnia [...] kwietnia 2005 r. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1392/05 (orzeczenie prawomocne) oddalił skargę Z. P. na decyzję Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania, uznając, że wydane przez komisje orzeczenia nie były decyzjami administracyjnymi i nie miały do nich zastosowania przepisy kpa, w związku z tym skoro skarżący żądał stwierdzenia nieważności orzeczenia komisji lekarskiej, które nie było decyzją administracyjną, to nie mogło ono być dotknięte przesłanką nieważności.
Mając na względzie to, iż wymienione we wniosku z dnia [...] września 2006 r. orzeczenia były przedmiotem oceny Wojskowej Komisji Lekarskiej Marynarki Wojennej oraz Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej, a prawomocnym wyrokiem z dnia 10 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1392/05 WSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], stwierdzić należy, iż sprawa objęta skargą Z. P. została już prawomocnie osądzona, a tym samym nie może być ponownie rozpatrywana przez Ministra Obrony Narodowej.
Dodatkowo wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OSK 515/07 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Z. P. wniesionej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 210/06 odrzucającego skargę ww. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] września 2006 r. o stwierdzenie nieważności orzeczeń Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej Marynarki Wojennej w G. z dnia [...] listopada 1984 r. nr [...] i nr [...], oddalił skargę kasacyjną, uznając, że skarga na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] września 2006 r. o stwierdzenie nieważności orzeczeń Wojskowej Komisji Morsko-Lekarskiej Marynarki Wojennej w G. z dnia [...] listopada 1984 r. nr [...] i nr [...], wobec powołanego przez Sąd I instancji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1392/05 została słusznie odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa, bowiem jej rozpoznanie stanowiłoby naruszenie powagi rzeczy osądzonej.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.