Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy - Janusza Walawskiego, z dnia 21 stycznia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przez jednoznaczne wskazanie organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi. Jednocześnie poinformowano, że przedmiotowa skarga została wniesiona za pośrednictwem Szefa Inspektoratu Wojskowej Służby Zdrowia, do którego skarżący występował, w trybie określonym w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267), z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie.
Natomiast w dalszej części skargi odwołano się do bezczynności Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...], polegającej na nierozpoznaniu odwołania od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] nr [...]. Wezwano do sprecyzowania, czy skarga dotyczy bezczynności Szefa Inspektoratu Wojskowej Służby Zdrowia, bezczynności Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...], czy też bezczynności obu tych organów. Poinformowano także, że skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania: zażalenia, wniesionego na podstawie art. 37 kpa, i skargi, wniesionej na podstawie art. 227 kpa – jest niedopuszczalna.
J. G. w dniu 27 stycznia 2014 r. sformułował pismo, w którym powołał się na treść art. 19 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o wyłączenie od rozpoznawania sprawy sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Janusza Walawskiego w związku ze stronniczym procedowaniem, powodującym szkodę skarżącego. Skarżący podniósł, że wymieniony sędzia wezwał go bez usprawiedliwionych podstaw do usunięcia braków formalnych skargi w sytuacji, gdy żadne wątpliwości dotyczące skargi nie istniały. Jego zdaniem, zarówno organ, jak i podstawy skargi zostały jasno określone.
W ocenie skarżącego, sędzia Janusz Walawski, wzywając do usunięcia nieistniejących braków formalnych skargi, przedłuża postępowanie, szkodząc stronie. Sędzia dąży do "zmęczenia prawnego strony", skupiając się na sprawach ubocznych. Zaistniała sytuacja może doprowadzić do wieloletniego procesu, powodując szkodę skarżącego.
W dniu 4 lutego 2014 r. sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Janusz Walawski złożył pisemne oświadczenie, w którym podał, że po jego stronie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 18 § 1 i art. 19 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 2 tego przepisu).
W myśl natomiast art. 19 powołanej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Podstawą zastosowania instytucji wyłączenia sędziego jest istnienie stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, a także wszelkie inne obiektywne okoliczności, które mogą prowadzić do podniesienia uzasadnionych zarzutów co do bezstronności sędziego. Stosownie do treści art. 20 ww. ustawy, strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy wniosek (art. 22 § 2 wspomnianej ustawy).
W uzasadnieniu wniosku o wyłączenie sędziego Janusza Walawskiego powołano się na fakt wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez jej jednoznaczne sformułowanie. Powyższa okoliczność nie może być przesłanką do wyłączenia sędziego od orzekania w przedmiotowej sprawie. Decyzje Sądu, tok jego procedowania czy ewentualne błędy mogą być wyeliminowane przez sąd wyższej instancji wskutek rozpoznania środka odwoławczego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 648/09, publ. http//: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W podstawach sformułowanych we wniosku o wyłączenie Sąd nie dopatrzył się istnienia okoliczności, które obiektywnie mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego Janusza Walawskiego. W aktach sprawy znajduje się oświadczenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Janusza Walawskiego, z którego jednoznacznie wynika, że po jego stronie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wyłączenie od orzekania.
Pojęcie "uzasadniona wątpliwość" dotyczy wątpliwości co do bezstronności sędziego, która uzasadniona jest obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Warszawa 2010, s. 82). W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się istnienia takich okoliczności.
Mając powyższe na względzie, działając na podstawie art. 22 § 1 i 2 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.