Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 grudnia 2020 r. J. G. (zwana dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] lipca 2020 r. na przetwarzanie danych osobowych.
Pismem z dnia 8 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 24 marca 2021 r. wezwał stronę skarżącą oraz pełnomocnika organu administracji publicznej do nadesłania w terminie 7 dni informacji, czy przed wniesieniem skargi z dnia 22 grudnia 2020 r. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, strona skarżąca występowała do ww. organu z ponagleniem na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. dalej jako: "k.p.a."). Ww. wezwanie Sądu doręczono stronie skarżącej prawidłowo w dniu [...] kwietnia 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 62 akt sądowych).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca oświadczyła (pismo z dnia [...] kwietnia 2021 r.), iż w dniu [...] listopada 2020 r. złożyła ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych oraz dołączyła kserokopię pisma zatytułowanego "Wniosek" z dnia [...] listopada 2020 r.
Organ reprezentowany przez pełnomocnika wyjaśnił, iż w aktach sprawy dotyczącej skargi, która wpłynęła do Urzędu w dniu [...] lipca 2020 r. (data nadania [...] lipca 2020 r.) i została zarejestrowana pod sygn. [...], nie znajduje się ponaglenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, tj. określenie, od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i przesłanki podmiotowe, tj. określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Warunkami formalnymi skutecznego złożenia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu określonej w art. 3 § 2 i 3 i art. 5 p.p.s.a., wniesienie skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub 2 p.p.s.a. przysługuje legitymacja do jej wniesienia.
Przesłanki te muszą być spełnione łącznie, zatem stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do uznania niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Środkiem zaskarżenia, który przysługuje stronie w razie niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, bądź w terminie ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. (bezczynność), bądź gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość), jest ponaglenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu, do organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 1 i 3 k.p.a.). Tym samym wniesienie skargi na bezczynność (przewlekłość) organu jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 k.p.a.
Z treści pisma z dnia [...] listopada 2020 r. znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego wynika, że nie jest ono wezwaniem organu do podjęcia czynności w sprawie tj. ponagleniem w rozumieniu art. 37 k.p.a. Pismo to stanowi jedynie prośbę skarżącej o przekazanie informacji przez organ na temat stanu jej sprawy. Oznacza to, że skarżąca nie wykazała, że wyczerpała środki zaskarżenia przysługujące w postępowaniu administracyjnym. Złożenie przez skarżącą ponaglenia stanowiło warunek konieczny do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Okoliczność niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącej w postępowaniu administracyjnym uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje sąd do odrzucenia skargi.
Ponieważ złożona w niniejszej sprawie skarga, nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia, jest ona niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
O kosztach postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.