Uzasadnienie
P. Sp. z o. o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność P. S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę P. S.A. z siedzibą w W. wniosła o oddalenie skargi, ewentualnie umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, wskazując, że nie pozostaje w bezczynności, ponieważ pismem z dnia [...] lutego 2011 r. odmówiła udostępnienia informacji publicznej powołując się na tajemnicę przedsiębiorcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie zaś z art. 54 § 3 cytowanej ustawy organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (publ. ONSAiWSA 2009/4/63) wskazał, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła skargę do Sądu w dniu [...] lutego 2011 r., a wniosek jej o udostępnienie informacji publicznej został załatwiony przez P. S.A. z siedzibą w W. pismem z dnia [...] lutego 2011 r. Biorąc pod uwagę fakt, iż powyższe pismo zawiera rozstrzygnięcie, podstawę prawną i zostało podpisane przez osoby upoważnione do reprezentowania Spółki, to pomimo, iż nie zostało nazwane decyzją, taka formę rozstrzygnięcia stanowi. Stąd też P. S.A. z siedzibą w W. nie pozostaje w bezczynności.
Na marginesie należy wskazać, iż rozpoznając skargę na bezczynność organu sąd administracyjny nie bada prawidłowości rozstrzygnięcia, a ocenia jedynie, czy organ dokonał czynności, celem skargi na bezczynność jest bowiem spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu. Jeśli strona nie jest zadowolona z wydanego aktu, to przysługuje jej – w niniejszej sprawie, z uwagi na treść art. 22 ust 1 i 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), odrębna skarga do sądu powszechnego, tj. sądu rejonowego właściwego ze względu na siedzibę podmiotu, który odmówił udostępnienia informacji publicznej.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. W przedmiocie kosztów Sąd orzekł na mocy art. 201 § 1 powołanej ustawy.