Uzasadnienie
Wyrokiem z 25 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Pismem z 1 czerwca 2017 r. K. J. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku, ponieważ z treści wyroku nie wynika, by sąd rozpoznał wszystkie zarzuty.
Skarżący podniósł, że w sprawie nie może budzić wątpliwości, że żądane informacje są informacjami publicznymi, które organ administracji publicznej jest zobowiązany udostępnić zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie skarżącego z treści art. 14 ww. ustawy wynika bezsporny obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, dokonania nakazanych w tym przepisie ustaleń i działań, których skarżony organ nie dopełnił, a sąd te okoliczności pominął. W art. 15 ustawy zawarte są natomiast wskazówki do nakazanych działań organu, a w art. 16 ustawy – nakaz wydania decyzji administracyjnej w razie odmowy udostępnienia informacji – bez zbędnej zwłoki, w całości lub w części, lub o umorzeniu postępowania w sprawie – również w całości lub w części.
Skarżący wyjaśnił też, że ze sprawy nie wynika by skarżony organ przeprowadził faktycznie postępowanie wyjaśniające, podjął działania nakazane ustawowo, czy wydał konstytutywną decyzję o odmowie udostępnienia informacji lub decyzję o umorzeniu postępowania, co oznacza, że organ pozostaje w bezczynności, co z kolei czyni wymagalnym uzupełnienie nierozpoznanego i nierozstrzygniętego zakresu sporu z organem, który usiłuje wywodzić, że może się uchylać od obowiązków konstytutywnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Należy zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku, nie zaś do jego uzasadnienia.
Strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C. H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania.
Natomiast w sprawie niniejszej Sąd w wyroku z dnia 25 maja 2017 r. orzekł o całości skargi uznając, że jest ona niezasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Przepisy tej ustawy nie obligują Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia w przypadku oddalenia skargi. W ocenie Sądu zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący, nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Dodać nadto należy, że odpis sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym został doręczony skarżącemu na podstawie art. 139 § 4 P.p.s.a w dniu 1 czerwca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku w tym samym dniu, a więc zachowując termin do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.