Uzasadnienie
W dniu 11 października 2023 r. J. M. przesłał do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wniosek o udzielenie informacji na temat działań zrealizowanych oraz zaplanowanych w zakresie organizacji ruchu na Rynku w [...] w ciągu [...] i dokumentów wytworzonych w związku z tymi działaniami.
Następnie, J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 28 października 2023r. na bezczynność Organu w załatwieniu w/w wniosku. Skarżący wniósł o:
- 1) zobowiązanie strony do załatwienia wniosku;
- 2) zasądzenie od zobowiązanego na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skarżący w dniu 15 lipca 2023r. poprzez e-mail złożył wniosek o treści: "Proszę o przesłanie mailem lub udostępnienie do pobrania projektu organizacji ruchu dla Rynku w [...] w ciągu [...], w reakcji na którą to prośbę otrzymał wnioskowane plansze dotyczące organizacji ruchu w tym miejscu. Z tego organ wywiódł, że strona została już zaspokojona w swym żądaniu.
Pismem procesowym z 24 lutego 2024r. skarżący zmodyfikował żądanie skargi domagając się wyłącznie stwierdzenia bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę uznać należy za niezasadną.
Zgodnie z treścią przepisu art.3 par.2 pkt.8 ustawy z dnia 30.08.2007r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153 poz.1270 z póżn. zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art.3 par.2 pkt.1-4 tej ustawy.
W pierwszej kolejności podkreślenia wymagało to, że bezczynność w rozpoznaniu żądania strony możliwa jest tylko wtedy, gdy wnioskodawca zainicjuje postępowanie zgłaszając pytanemu podmiotowi wystarczająco precyzyjnie sformułowane żądanie. Adresat wniosku nie może bowiem domyślać się jego treści i faktycznych intencji wnioskodawcy.
Stąd, jeśli wniosek inicjujący postępowanie nie określi w sposób ścisły tego, otrzymania jakich konkretnie danych oczekuje pytający, brak będzie możliwości skutecznego zarzucania organowi bezczynności w realizacji takiego nieprecyzyjnego żądania.
Powyższa reguła nabiera jeszcze bardziej wyraźnego charakteru w sytuacji, gdy skarżący inicjuje przed tym samym organem wiele postępowań dotyczących tej samej lub zbieżnej tematyki. W takiej sytuacji strona tym bardziej zobligowana jest do precyzyjnego formułowania żądań, dla niewątpliwego odróżnienia ich nawzajem.
Przenosząc powyższe na realia faktyczne niniejszej sprawy wskazać należało, iż we wniosku objętym niniejszą skargą strona zawarła bardzo ogólne żądanie dotyczące "działań zrealizowanych oraz zaplanowanych w zakresie organizacji ruchu na Rynku w [...] w ciągu [...] i dokumentów wytworzonych w związku z tymi działaniami". Nie precyzowała jakiego okresu czasu mają dotyczyć zarówno żądane dokumenty jak i zrealizowane działania. W związku z powyższym uprawnione są twierdzenia pytanego organu, iż w sytuacji gdy skarżący otrzymał już (wskutek realizacji wcześniejszego wniosku), plansze dotyczące organizacji ruchu na spornym terenie, posiada tym samym wiedzę na temat organizacji ruchu w tym miejscu. W takiej zaś sytuacji wniosek objęty niniejszą skargą, jako powielający swą treścią wcześniejsze, zrealizowane żądanie strony, nie obligował pytanego podmiotu do powtórnego udzielania odpowiedzi.
Słusznie wywodzi też organ, że materia planów, nie stanowi informacji publicznej. Informacja publiczna dotyczy bowiem wyłącznie sfery faktów a plany staną się faktami dopiero po ich zrealizowaniu. Stąd pytanie dotyczące działań planowanych, jako nie odnoszące się do informacji o charakterze publicznym, nie mogło spowodować skutku w postaci bezczynności w udzieleniu informacji publicznej.
W świetle powyższego, sytuacji gdy organ nie popadł w bezczynność w rozpoznaniu wniosku z [...] października 2023r., Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).